بررسي سياست‌هاي حمايتي دولت صفوي در قبال تهي‌دستان

جماعت تهي دستان بخشي انكارناپذير از حيات سياسي و اجتماعي در دوره هاي مختلف تاريخي را شامل مي شوند هر چند در تاريخ جايي براي آنان در نظر گرفته نشده باشد. سياست و رويكرد دولتها درباره اين جماعت و يا اگر بتوان گفت گروه اجتماعي موضوع بسيار مهمي است كه كمتر يه آن پرداخته شده است. با شكل گيري حكومت صفوي و ايجاد حكومت متمركز سياست هاي حمايتي از تهي دستان جامعه در سراسر اين دوره با انگيزه و اهداف گوناگون مورد توجه قرار گرفت. حكومت صفوي با كمك به تهي دستان از طريق ايجاد بناهاي خيريه، وقف، اطعام، كمك هاي نقدي و ... سعي كرد تا حدودي از سختي زندگي محنت بار آنان بكاهند. در همين جهت اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي در پي پاسخ به اين سؤال است كه حكومت صفوي براي حمايت از تهي دستان چه سياست هايي داشته و چه اهدافي را از اجراي اين سياست ها دنبال مي كرد؟ بر اين اساس، نتايج پژوهش حاكي از آن است دولت صفوي در ابعاد مختلف اجتماعي و اقتصادي از جمله با تأمين نيازهاي تهي دستان جامعه، كمك به بهداشت آنان، تهيه و تأمين بسترهاي رشد علمي و فرهنگي تهي دستان با تأسيس مدارس و غيره، تأثير مهمي در بهبود وضعيت زندگي تهي دستان داشت. علاوه بر اين، دولت صفوي در اين دوره، در جهت اهدافي چون، زدودن فقر و تهيدستي، كسب مشروعيت سياسي در ميان توده ها و نشان دادن چهره اي خيرخواه و مذهبي از خود در كنار ساير اهداف سياسي و اجتماعي، سياست توجه و دستگيري از تهي دستان را دنبال مي كرد.