بررسي رابطه استفاده از تكنولوژي آموزشي با خلاقيت و نوآوري دانشجويان (مورد مطالعه: دانشجويان رشته علوم تربيتي دانشگاه كردستان)

امروزه در نظام‌هاي آموزشي، تكنولوژي به مثابه عنصر بنيادين براي بهبود فرآيند آموزش و يادگيري دانشجويان پنداشته مي‌شود. به نحوي كه استفاده از فناوري‌هاي آموزشي منجر به پيامدهاي مثبت گوناگون براي يادگيرندگان مي‌شود. هدف تحقيق حاضر بررسي رابطه استفاده از تكنولوژي آموزشي بر خلاقيت و نوآوري دانشجويان رشته علوم تربيتي دانشگاه كردستان است. روش تحقيق حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي - پيمايشي است. جامعه آماري، شامل دانشجويان رشته علوم تربيتي در دانشگاه كردستان اعم از دانشجويان كليه مقاطع كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكتري در سال تحصيلي 1401-1400  بود و با حجم 620 نفر و نمونه­اي به حجم 235 نفر با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب گرديد. گردآوري اطلاعات از طريق پرسشنامه انجام گرفت. روايي همگرايي و پايايي ابزار پژوهش نيز با استفاده از مدل اندازه‌گيري مدل معادلات ساختاري PLS3 تأييد گرديد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 26 صورت گرفت و جهت برازش مدل اندازه‌گيري از مدل معادلات ساختاري SmartPLS3 استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد بين استفاده از تكنولوژي آموزشي با خلاقيت و نوآوري دانشجويان رشته علوم تربيتي دانشگاه كردستان رابطه مثبت و معنا‌داري وجود دارد. همچنين نتايج حاصل از مدل نشان داد كه متغير تكنولوژي آموزشي توانسته‌ (%57) از تغييرات خلاقيت و نوآوري را تبيين نمايد. منابع آموزشي با بيشترين ضريب استاندارد شده بتا (0.911) در رتبه اول قرار دارد. همچنين رتبه دوم مربوط به متغير شرايط آموزشي با ضريب استاندارد شده بتا (0.904) است. چنانكه بهتر است كه پژوهشگران آينده براي درك عميق‌تر از موضوع، چنين پژوهش‌هايي را بر روي دانشجويان رشته تكنولوژي آموزشي انجام داده و ميزان تأثير آن را با ساير رشته‌ها مقايسه كنند. بر اساس اين نتايج اين نكته كليدي استخراج گشت كه هر كدام از مؤلفه‌هاي تكنولوژي آموزشي به روشي خاص اذهان يادگيرندگان را در جهت مسيرهاي متناسب با رويكرد‌هاي خلاقانه و نوآورانه سوق داد.