تأثير قصه‌ گويي ديجيتال بر خودكارآمدي و تفكر انتقادي دانش ‌آموزان دوم ابتدايي

هدف : اين پژوهش با هدف بررسي تأثير قصه ‌گويي ديجيتال بر خودكارآمدي و تفكر انتقادي دانش‌آموزان پايه دوم ابتدايي در سامانه شاد به انجام رسيده است.روش: اين پژوهش يك مطالعه شبه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌ آموزان دختر پايه دوم ابتدايي شهرستان گنبدكاووس در سال تحصيلي 1400- 1399 بود كه دانش‌آموزان پايه دوم دبستان كودكان ايران زمين روستاي قزلجه ماتي انتخاب گرديد. تعداد اعضاي هر يك از گروه‌هاي كنترل و آزمايش 10 نفر بوده؛ كه به‌صورت جايگزيني تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايشي قرار گرفتند. مداخله قصه ‌گويي ديجيتال براي گروه آزمايش انجام شد، درصورتي‌كه گروه كنترل قصه‌گويي به روش سنتي بود. قبل و بعد از اجراي آزمايش پيش آزمون و پس‌آزمون براي دو گروه آزمايش و گواه صورت گرفت. براي گردآوري داده‌ ها از پرسشنامه تفكر انتقادي (CTD) Aو پرسشنامه استاندارد خودكارآمدي كودكان و نوجوانان (SEQ-C) استفاده شد.يافته‌ ها: روش‌هاي آماري به كار رفته اين  پژوهش شامل روش‌هاي آمار توصيفي(ميانگين، انحراف معيار) و روش‌هاي آمار استنباطي(آزمون كوواريانس چند متغيره) بوده است. با توجه به نتايج تحليل كوواريانس و ميانگين‌هاي تعديل شده و با در نظر گرفتن محدوديت‌هاي پژوهش مي‌توان گفت قصه‌گويي ديجيتال بر افزايش خودكارآمدي و تفكر انتقادي دانش‌آموزان دوم ابتدايي در محيط برخط شاد مؤثر بوده است.