اثربخشي درمان ‌هاي تنظيم هيجان و چشم‌انداز زمان بر افسردگي و نشخوار فكري مشترك دانش ‌آموزان نوجوان در دوره كويد-19

هدف: هدف پژوهش حاضر اثربخشي درمان‌هاي تنظيم هيجان و چشم‌انداز زمان بر افسردگي و نشخوار فكري مشترك دانش‌آموزان نوجوانان در دوره شيوع كويد-۱۹ بود.روش: روش پژوهش نيمه‌آزمايشي (پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل) بود. جامعۀ آماري اين پژوهش را كل نوجوانان پسر پايۀ هفتم تا دوازدهم شهرستان گيلانغرب تشكيل دادند كه داراي علائم افسردگي بودند. نمونۀ آماري شامل 51 نوجوان داراي علائم افسردگي بود كه در سه گروه درمان تنظيم هيجان (17 نوجوان)، درمان چشم‌انداز زمان (17 نوجوان) و گروه كنترل (17 نوجوان) جايگزين شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از فرم كوتاه مقياس افسردگي بك و مقياس نشخوار فكري مشترك استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون‌هاي تعقيبي توكي و بنفروني استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه درمان‌هاي تنظيم هيجان و چشم‌انداز زمان بر كاهش علائم افسردگي و نشخوار فكري مشترك اثربخش بوده‌اند. علاوه‌براين، اثربخشي درمان تنظيم هيجان بر افسردگي بيشتر از درمان چشم‌انداز زمان بوده است (p 0/01). مي‌توان نتيجه گرفت كه درمان‌هاي تنظيم هيجان و چشم‌انداز زمان (به ويژه تنظيم هيجان) در افسردگي و نشخوار فكري مشترك نوجوانان تأثير چشمگيري مي‌تواند داشته باشد.