تبيين رابطه ساختاري بين هيجانات اساتيد و مديريت كلاس با ميانجي ‌گري خودكارآمدي در دانشگاه فرهنگيان

پژوهش حاضر با هدف مشخص كردن رابطه هيجانات معلم با مديريت كلاس با نقش ميانجي خودكارآمدي انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصيفي – همبستگي با استفاده از مدل معادلات ساختاري بود.  جامعه آماري پژوهش را كليه اساتيد دانشگاه فرهنگيان با 7000 نفر تشكيل دادند. نمونه‌گيري به روش خوشه‌اي تصادفي با تخصيص 400 نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. جمع‌آوري داده‌ها بر اساس سه پرسشنامه هيجان معلم چن(2016)، (پايايي0.768)، مديريت كلاس ولفگانگ و گليكمن (1986)، (0.798) و خودكارآمدي معلم بندورا ( 1977)، (پايايي 0.886) صورت گرفت. داده‌ها به روش مدل يابي معادلات ساختاري و آزمون سوبل با استفاده از نرم‌افزار AMOS 24تجزيه و تحليل گرديد. نتايج بيانگر اين است كه هيجان معلم تأثير منفي و معني‌داري (0.129-) در سطح معني‌داري5 0.0 بر مديريت كلاس دارد، و هيجانات اساتيد با ميانجيگري خودكارآمدي تأثير منفي و معني‌داري بر مديريت كلاس داشتند، همچنين ميانجي‌گري خودكارآمدي با مقدار آماره سوبل 5.683- و سطح معني‌داري 0.001 ، رابطه هيجان با مديريت كلاس را بهتر كرده است. بنابراين مي‌توان گفت برنامه‌ريزي جهت مديريت هيجان و بالا بردن سطح خودكارآمدي معلمان بايد در دستور كار متوليان دانشگاه فرهنگيان قرار بگيرد.