رهيافتي پديدارشناسانه بر تجارب زيسته معلمان ابتدايي از آموزش مجازي دانش‌ آموزان در شرايط كرونا (COVID-19)

آموزش مجازي به ‌عنوان يكي از كاربردهاي مهم فناوري هاي اطلاعات و ارتباطات در جهان مطرح و فعاليت هاي گسترده اي در اين راستا آغاز گرديده است. لذا با توجه به شرايط حساس فعلي و قرار گرفتن در شرايط غيرقابل‌پيش‌بيني بيماري، بهره‌گيري از آموزش مجازي امري مهم و ضروري به نظر مي رسد. عمده ترين مسائل در برخورد با اين بيماري، ناشناخته بودن و گستردگي آن است كه همه نهاد آموزش از پيش‌دبستاني تا دانشگاه را درگير كرده است. بر اين اساس هدف پژوهش حاضر رهيافتي پديدارشناسانه بر تجارب زيسته معلمان ابتدايي از آموزش مجازي دانش آموزان در شرايط كرونا بود. روش پژوهش حاضر كيفي بوده و بر اساس رويكرد پديدارشناسانه انجام‌گرفته است. ميدان تحقيق و جامعه موردمطالعه معلمان ابتدايي مدارس شهر سنندج بودند؛ كه 20 نفر به‌صورت هدفمند براي شركت در مصاحبه نيمه ساختاريافته مشاركت داشتند. داده ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA 12 سه مرحله كدگذاري باز، كدگذاري محوري و كدگذاري انتخابي موردبررسي و تجزيه‌وتحليل قرارگرفته اند. اعتبار داده‌ها با استفاده از روش تأييد پذيري توسط مشاركت‌كنندگان صورت پذيرفت. تجارب مشاركت‌كنندگان در چهار الگو ترسيم گرديد. 1- كاستي‌ها و ضعف ساختاري آموزش مجازي،. 2- پيامدهاي كاربردي در فرايند ياددهي- يادگيري، 3- آسيب‌هاي فرهنگي- اجتماعي آموزش مجازي 4- ايده‌هاي كيفيت‌بخشي به آموزش مجازي.