تجارب زيسته معلمان از تدريس در كلاس ‌هاي چند پايه

هدف پژوهش حاضر، توصيف تجارب زيسته معلمان از تدريس در كلاس‌هاي چند پايه دوره ابتدايي در مناطق روستايي است. در اين مطالعه روش پژوهش كيفي و از نوع پديدارشناسي بوده و ميدان پژوهش شامل كليه معلمان چند پايه دوره ابتدايي مناطق روستايي شهرستان ماكو بوده كه از بين آن‌ها مشاركت‌كنندگان پژوهش به تعداد 15 نفر با روش نمونه‎گيري هدفمند ملاك محور، انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه كيفي نيمه ‌ساختاريافته گردآوري شد و به روش هفت مرحله‌اي كلايزي، مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. جهت اعتباريابي داده‌ها، از نظرات اساتيد متخصص، كارشناسان و معلماني كه مهروموم‌ها در مدارس و كلاس‌هاي چندپايه مناطق روستايي شهرستان ماكو خدمت نموده‌اند، استفاده گرديد. تحليل عميق تجارب معلمان، به شناسايي و دسته‌بندي 6 مضمون اصلي: صلاحيت‌هاي معلمي، كاركردهاي عدم برنامه‌ريزي و تأمين منابع انساني، مسائل برنامه آموزشي، رفاه و امكانات، پشتيباني و ارزش نهادن به كلاس‌هاي چند پايه  و مزاياي كلاس‌هاي چند پايه و 11 زير مضمون: روش‌هاي تدريس، كلاس‌داري، مشكلات دانش‌آموزان كلاس‌هاي چند پايه، مشكلات معلمان كلاس‌هاي چند پايه، مشكلات خانواده‌هاي دانش آموزان كلاس‌هاي چند پايه، محتوا و اجراي برنامه درسي، دستمزد معلمان و هزينه مدارس، كاستن از مشكلات كلاس‌هاي چند پايه، بهبود و افزايش بهره‌وري كلاس‌هاي چند پايه، جنبه‌هاي مثبت مربوط به معلمان و جنبه‌هاي مثبت مربوط به دانش‌آموزان منتج شد.