بررسي آزمايشگاهي ظرفيت بيرون ‌كشيدگي مهارهاي صفحه‌اي دايره‌اي مدفون در عمق كم در خاك‌ هاي دانه‌اي بهسازي شده با ژئوسل و ژئوتكستايل

در اين تحقيق آزمايشگاهي، با استفاده از يك مدل فيزيكي رفتار مهارها با صفحات افقي انتهايي در عمق هاي كم مورد بررسي واقع شده است. در اين تحقيق اثر عوامل مختلف از جمله، عمق مدفون صفحه انتهايي، قطر صفحه انتهايي، جنس خاك، وجود ژئوسل و ژئوتكستايل مورد بررسي واقع شده است. بر اساس منحني بار – جابجايي بدست آمده در آزمايش ها، نتايج مورد بررسي واقع شده است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه مكانيزم گسيختگي و منحني بار – جابجايي بدست آمده تابعي از شرايط موجود در آزمايش است. بعنوان مثال فرم منحني بار – جابجايي در زمان وجود ژئوسل و ژئوتكستايل با حالت معمول (بدون ژئوسل و ژئوتكستايل) كاملا متفاوت است. از طرف ديگر نتايج نشان مي دهد كه مقدار ماكزيمم نيروي روبه بالاي بدست آمده براي حالت معمول تابعي از قطر صفحه و عمق مدفون است، بطوريكه با افزايش قطر و عمق صفحه مقدار آن افزايش مي يابد. در حالت عمق صفحه برابر با 50 سانتيمتر، افزايش قطر صفحه از 4 تا 20 سانتيمتر باعث افزايش مقدار ماكزيمم نيروي رو به بالا از 700 تا 3440 نيوتن شده است.  اگر چه اثر عمق در زمان وجود ژئوسل و ژئوتكستايل بر روي نتايج خيلي مهم تر است. نتايج بدست آمده بر روي خاك هاي مختلف آزمايش شده نشان مي دهد كه نيروي بيرون كشي مهار تابعي از پارامتراي مقاومت برشي خاك است. افزايش زاويه اصطكاك ماسه از 29 تا 37 درجه باعث افزايش 75 درصدي مقدار نيرو در حالت صفحه با قطر 20 سانتيمتر و عمق 50 سانتيمتر شده است. نتايج حاكي از آن است كه با افزايش عمق و قطر صفحه، اثر ماسه بر روي مقدار ماكزيمم نيروي بيرون كشيدگي افزايش يافته است. نتايج نشان مي دهد، با اضافه شدن يك لايه ژئوسل يا ژئوتكستايل، مقدار نيروي بيرون كشيدگي مهارها افزايش قابل توجهي دارد و تركيب دو لايه ژئوسل و ژئوتكستايل باعث افزايش چشمگيري در مقدار نيروي بيرون كشيدگي مهارها مي شود.