تعيين سطح زير كشت در شبكۀ آبياري آبشار با استفاده از سنجش از دور

اطلاع از انواع تغييرات پوشش گياهي و فعاليت‌هاي انساني در قسمت‌هاي مختلف، به‌عنوان اطلاعات پايه براي برنامه‌ريزي‌هاي مختلف، از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. گردآوري اطلاعات در مورد تغييرات پيوسته پوشش گياهي توسط روش‌هاي معمولي بسيار مشكل و پرهزينه است، از اين‌رو استفاده از فناوري‌هاي نوين مثل سنجش از دور بسيار سودمند است. هدف از اين پژوهش معرفي شاخص پوشش گياهي مناسب و تعيين سطح زير كشت شبكۀ آبشار است. از شاخص‌هاي پوشش گياهي MSAVI، SAVI، EVI و NDVI از سال 2000 تا 2021 هر سال و به‌صورت ماهيانه مساحت‌ها در سامانه گوگل ارث انجين با استفاده از تصاوير ماهوارۀ لندست 7 سنجندۀ ETM+ محاسبه شد. همچنين شاخص خشكسالي SPI با استفاده از آمار بارش ايستگاه كوهرنگ در نرم‌افزار اكسل محاسبه شد. نتايج حاصل از مقايسه چهار شاخص نشان‌دهنده برتري و عملكرد برتر NDVI نسبت به سه شاخص ديگر براي تشخيص تغييرات پوشش گياهي بود. سپس تغييرات سطوح زير كشت محاسبه شد. نتايج نشان داد كه روند توسعۀ كشاورزي در شبكه آبشار به‌صورت نزولي است و ارتباط مستقيمي با بارندگي و شاخص خشكسالي SPI دارد. همچنين نتايج نشان داد سال‌ 2008 مقدار شاخص خشكسالي SPI برابر با 1.73- است كه نشان‌دهندۀ خشكسالي شديد در منطقه است. مقايسۀ اين نتايج با سطح زير كشت نشان داد در اين سال‌ مقدار سطح زيركشت 35721 هكتار و سال بعد از خشكسالي يعني سال 2009 سطح زير كشت 22950 هكتار است. بنابراين در سال 2008 كاهش بارندگي و كاهش شديد شاخص SPI وجود داشته است كه منجر به كاهش شديدي معادل 35 درصد در سطح زيركشت در سال 2009 شده است.