آينده‌پژوهي ريسك اجتماعي در ايران با استفاده از رويكرد تحليل لايه‌اي علّي

ريسك‌هاي اجتماعي همواره و در تمامي ادوار تاريخ در زندگي انسان نقشي اساسي داشته‌اند، اما در دوران معاصر نگرش افراد جامعه به ريسك‌هاي اجتماعي دچار تحول عظيمي شده است و نقش اين ريسك‌ها در حوزه‌هاي زيسته اعضاي جامعه غيرقابل انكار است، بر همين اساس ايجاد نگرشي صحيح درباره آينده ريسك‌هاي اجتماعي ضروري به نظر مي‌رسد. هدف پژوهش حاضر آينده‌پژوهي ريسك اجتماعي با اتخاذ نگاهي به افق 20 ساله جامعه ايران است، جامعه آماري اين پژوهش متشكل از 12 نفر از خبرگان فرهنگي و اساتيد دانشگاهي بوده است، براي گردآوري يافته‌ها از ابزار مصاحبه باز استفاده شده است. بعد از انجام مصاحبه با خبرگان، از طريق تحليل تماتيك، مقوله‌هاي اصلي و فرعي از مصاحبه‌ها استخراج شده و با استفاده از روش تحليل لايه‌اي علي، ابعاد و مؤلفه‌هاي يافته‌ها در چهار سطح ليتاني، علل اجتماعي، گفتمان و جهان‌بيني و اسطوره و استعاره شناسايي شدند. نتايج حاصل از اين پژوش نشان داد كه در افقي 20 ساله ريسك‌هاي اجتماعي در حوزه‌هاي مختلف تشديد خواهد شد و استعاره و اسطوره‌هايي چون «پي همه چيز را به تن ماليدن»، «هنر كردن»، «قمارباز» و «دل به دريا زدن» به عنوان مؤلفه‌هاي اساسي ريسك اجتماعي شناخته شدند.