اثر عينيت و هيجان در پردازش معنايي واژگان با استفاده از روش پتانسيل هاي وابسته به رويداد

مقدمه: اصطلاح اثر عينيت و هيجان به اين واقعيت اشاره دارد كه واژگان عيني و هيجاني به صورت سريع تر و دقيق تري نسبت به واژگان انتزاعي و خنثي پردازش مي شوند. چنين اثري در بازه گسترده اي از تكاليف شناختي مشاهده و همچنين مدل هاي مختلفي به منظور تبيين آن ارائه گرديده است. بررسي پتانسيل هاي مغزي وابسته به عينيت و هيجان در پردازش معنايي واژگان در زبان فارسي هدف اصلي پژوهش پيش رو را تشكيل مي دهد. روش: روش مورد استفاده شبه آزمايشي و از نوع اندازه گيري هاي مكرر بود. 24 دانشجوي مرد براساس شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و در موقعيت آزمايشي گمارده شدند. موقعيت آزمايشي در برگيرنده يك تكليف تصميم گيري واژگاني بود و همزمان با آن فعاليت الكتريكي شبكه هاي نوروني مورد اندازه گيري و ثبت قرار گرفت. يافته ها: مقايسه پتانسيل هاي وابسته نشان داد كه اثر هيجان به صورت پيش رس و در پنجره زماني 300P نمايان مي شود. اين درحالي بود كه واژگان عيني و انتزاعي به ترتيب مولفه هاي 400N و 600P بزرگتري را فرا خواندند و اثر آنان در پنجره هاي زماني متاخر نمود يافت. نتيجه گيري: از الگوي يافته ها مي توان چنين استنتاج كرد كه هيچ يك از نظريه هاي مطرح شده در اين پژوهش با الگوي اثر عينيت در زبان فارسي همخواني كامل ندارد و از اين رو انجام مطالعات تجربي بيشتر در اين زمينه توجيه پذير مي نمايد.