تاثير بازي هاي توجهي در تحكيم حافظه حركتي و كنترل مهاري كودكان با اختلال كاركردهاي اجرايي

مقدمه: هدف پژوهش حاضر تاثير بازي هاي توجهي در تحكيم حافظه حركتي و كنترل مهاري كودكان با اختلال كاركردهاي اجراي مي باشد. روش: اين مطالعه از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه است. جامعه آماري اين پژوهش، شامل تمامي كودكان پسر9تا11 ساله مدارس ابتدايي شهر كليبر در سال تحصيلي 1400-1401 بود كه با روش نمونه گيري تصادفي در دسترس و با استفاده از پرسش‌نامه اختلال كاركردهاي اجرايي كودكان 30 نفر از دانش‌آموزان انتخاب و با روش تصادفي ساده به دو گروه آزمايش(15=n) و كنترل (15=n) قرار گرفتند. به منظور سنجش تأثير مداخله پرسش نامه اختلال كاركرد‌هاي اجرايي بريف فرم والد (1988)، مقياس هوش وكسلر براي كودكان (1972) و پرسشنامه كنترل مهاري آزمون بازداري پاسخ برو/نرو (2005) قبل و بعد از تشكيل جلسات آموزشي بر روي گروه هاي كنترل و آزمايش اجرا گرديد. داده هاي به دست آمده با روش آماري تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس يك طرفه نشان داد كه بين گروه آزمايش و كنترل از لحاظ حافظه حركتي و كنترل مهاري تفاوت معني داري وجود دارد. همچنين كاركردهاي اجرايي گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل، از پيش‌آزمون تا پس آزمون كاهش داشته است و اين نشان دهنده اين موضوع است كه مداخلات مؤثر بوده است و شدت اختلال كاركردهاي اجرايي كمتر شده است. در نتيجه، بازي توجهي را مي توان به عنوان يك روش اثربخش در كنار ساير روش هاي درماني بر افزايش تحكيم حافظه حركتي و كنترل مهاري كودكان با اختلال كاركردهاي اجرايي به كار برد.