بررسي الگوي اپيدميولوژيك و نقشه پراكنش جغرافيايي بيماري تب برفكي در استان كرمانشاه: يك مطالعه مقطعي

بيماري تب برفكي يكي از مهم‌ترين بيماري‌هاي عفوني ويروسي دام است. بعضي از مناطق جغرافيايي ايران اندميك و يكي از مشكلات مهم بهداشتي اقتصادي مي‌باشد. هدف اين مطالعه بررسي الگوي اپيدميولوژيك و پراكنش جغرافيايي بيماري تب برفكي در استان كرمانشاه با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) طي يك دوره 12ساله بود. گزارش بيماري تب برفكي از سطح استان كرمانشاه طي سال‌هاي 1401-1390جمع‌آوري گرديد. سپس با استفاده از نرم‌افزار ArcGIS 10.6 لايه‌هاي تقسيمات استان مشخص و اطلاعات مربوط به پارامترهاي مختلف شامل تعداد كل دام‌ها به تفكيك معاينه شده، مبتلا، تلفات و كانون‌هاي پرخطر بيماري به‌صورت جدول توصيفي به پايگاه داده سيستم مختصات جغرافيايي (GCS) متصل به نقشه‌ي استان اضافه گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها بر اساس تفاوت بين نقاط درگير بيماري و ميزان درگيري انجام شد. بين مناطق مختلف استان در غرب، مركز و شرق در جمعيت نشخواركنندگان اختلاف معني‌دار بود (P 0.05). در گاوان بيشترين شيوع در شرق استان با 9.17 درصد و كمترين در مركز با 6.1 درصد بود. در نشخواركنندگان كوچك بالاترين شيوع در شرق استان با 19.1 درصد و كمترين در مركز با 3.8 درصد بود. رخداد تب برفكي در كل جمعيت نشخواركنندگان بزرگ و كوچك اختلاف معني‌داري را نشان داد (P 0.05). بيشترين شيوع در سال1394و كمترين آن در سال1393 گزارش شده بود. نتايج اين مطالعه در كمك به سياست‌گزاران بهداشتي حوزه دام و اتخاذ روش‌هاي كنترلي مفيد مي‌باشد، لذا دقت در ثبت دقيق كدهاي اپيدميولوژيك سيستم GIS و توجه بيشتر به پايش ضروري است.