زمين‌شيمي، شيمي‌كاني و جايگاه زمين‌ساختي متابازيت‌هاي جنوب ‌شرق بروجرد، پهنه سنندج-سيرجان

در بخش مياني پهنه سنندج سيرجان در جنوب‌شرق شهرستان بروجرد متابازيت‌هايي به سن ترياس پسين همراه مارن مشاهده مي‌شوند و توسط دايك‌هاي بازيك قطع مي شوند. متابازيت‌ها در حد سطوح پايين رخساره شيست‌سبز متحمل دگرگوني شده اند و كاني‌هاي عمده آن‌ها، پلاژيوكلاز و آمفيبول است و آثاري از بافت‌هاي افيتيك و پورفيريتيك آذرين در آنها قابل مشاهده است. داده‌هاي حاصل از تجزيه ريزپردازنده الكتروني بيانگر آن است كه فلدسپارها از نوع آلبيت، اوليگوكلاز و آنورتوكلاز هستند. همچنين آمفيبول ها از نوع كلسيك بوده و تركيب آن‌ها در محدوده اكتينوليت، اكتينوليت هورنبلند، منيزيوهورنبلند و چرماكيت هورنبلند تا چرماكيت قرار مي‌گيرند. بر طبق مطالعات زمين‌شيميايي، اين سنگ‌ها ويژگي‌هاي ماگماي آلكالن دارند. در الگوهاي عناصر كمياب بهنجار شده به گوشته و عناصر REE بهنجار شده به كندريت، اين سنگ‌ها از عناصر HFSE (به عنوان مثال Th ، و Nb) و LREE به طور يكسان غني شده‌اند كه اين امر نشانگر خصوصيات بازالت‌هاي OIB آن‌ها مي‌باشد. نسبت عناصر كمياب، از جملهCe/Nb (1.22– 2.20) ،Hf/Nb (0.08-0.2) ، Zr/Nb(3.63-6) و نسبت بالاي TiO2/Yb و Nb/Yb، نشان‌دهنده آن است كه خاستگاه ماگماي سازنده اين سنگ‌ها از يك منبع OIB عميق براي مثال گوشته آستنوسفري غني‌شده است. اين سنگ‌ها تحت تأثير آلودگي اندك پوسته قرار گرفته‌اند. خصوصيات زمين‌شيميايي متابازيت‌هاي ترياس پسين نشانه ايجاد آن‌ها در يك محيط ريفت درون قاره‌اي است.