اثر تمرين چشم آرام بر رفتار خيرگي كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه-بيش فعالي در اجراي مهارت فورهند تنيس روي ميز

هدف تحقيق حاضر تعيين اثر تمرين چشم آرام بر رفتارخيرگي كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه–بيش فعالي(ADHD) در اجراي مهارت فورهند تنيس روي ميز بود. تعداد سي كودك در دامنه 7-12سال از بين كودكان ADHD بيمارستان امام حسين تهران به صورت نمونه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. پروتكل هاي تمريني به مدت 16جلسه و آزمون پيگردي پس از6 هفته بي تمريني اجرا شد.يادگيري به صورت تغيير در رفتار خيرگي از جمله زمان شروع، انحراف،مدت زمان چشم آرام و تواتر خيرگي بررسي شد.نتايج تحقيق حاكي از كاهش تواتر خيرگي و زمان شروع چشم آرام و افزايش زمان انحراف و مدت زمان چشم آرام در كودكان ADHDاست. بين تواتر خيرگي دو گروه آزمايش و كنترل تفاوت معناداري وجود داشت. زمان انحراف و مدت زمان چشم آرام در كودكاني كه پيشرفت بيشتري از پيش آزمون به پس آزمون داشتند در طول زمان پايدار تر خواهد بود. يافته هاي تحقيق حاضر تأييد مي كندكه استفاده از تمرين چشم آرام به عنوان يك پروتكل تمرين ادراكي–حركتي مي تواند براي كودكان ADHDاز طريق تغيير الگوي ادراك بينايي موثر باشد.پيشنهاد مي گردد از تمرين چشم آرام به عنوان روش كمكي براي يادگيري كودكان ADHD استفاده گردد.