بررسي تطبيقي بلند مرتبه سازي و ويلاسازي نمونه موردي: شهر جديد اميركبير و شهر جديد مهاجران

با توجه به رشد جمعيت و شهرنشيني، راهبرد بلندمرتبه سازي، در زمان حاضر رواج يافته است. با گسترش روز افزون استفاده از ساختمان‌هاي بلند امروزه با توجه به مشكلاتي همچون كمبود مسكن، استفاده مطلوب از اين ساختمان‌ها مي‌تواند راه حلي براي تأمين نيازهاي اجتماعي، اقتصادي و ساير نيازهاي جوامع امروز باشد. از طرفي تغييرات اجتماعي در دو مقياس كلان (محله) و خرد (خانه) نشان دهنده كاهش احساس رضايت در خانه آپارتماني است. هدف از تحقيق حاضر مروري بر الگوهاي تطبيقي بلندمرتبه سازي و خانه هاي ويلايي و مطالعه موردي شهرك اميركبير و مهاجران در شهر اراك است. بررسي مطالعات مختلف نشان مي دهد انتخاب هريك از الگوهاي سازه هاي مسكوني، مزايا و معايبي را با خود همراه دارد. برج هاي مسكوني با داشتن امنيت و راحتي، فضاهاي عمومي و دسترسي، مديريت و كنترل از همه مهمتر نزديكي به كاربري هاي مهم و دسترسي حمل و نقل عمومي، جزو فضاهاي مسكوني مهم و سرزنده شهر محسوب مي گردند و برخلاف مسكن سنتي مي توانند طيف وسيعي از گروه هاي اجتماعي از جمله كودكان، بزرگسالان و سالمندان را به خود جلب نمايد. اين در حالي است كه خانه آپارتماني به دليل از دست رفتن كيفيت عرصه نيمه عمومي رضايت مندي را كاهش داده است. لذا ارائه الگوها و طرح هاي خلاق و بررسي وضعيت شاخص هاي مختلف در مقياس مياني و خرد مي تواند راهكار مناسبي در بررسي تطبيقي باشد.