معاينه ارتوپدي اندام خلفي در دام كوچك

لنگش يك مشكل رايج در حيوانات كوچك است. در بيشتر موارد، اندام آسيب ديده شناسايي مي شود، اما منشاء دقيق آن در اندام مي تواند نامشخص و چالش برانگيز باقي بماند. معاينه ارتوپدي نقش مهمي در تعيين محل لنگش، تشخيص علت و يافتن درمان مناسب دارد. تشخيص زود هنگام مشكلات اسكلتي عضلاني، براي بكارگيري درمان مناسب يا استفاده از روش هاي پيشگيرانه در اوايل پيشرفت بيماري، حياتي است. معاينه كامل ارتوپدي بايد براي هر بيمار با علائم ناهنجاري هاي اسكلتي عضلاني انجام شود. يك رويكرد سيستماتيك در معاينه ارتوپدي براي اطمينان از ارزيابي تمام ساختارها و از دست نرفتن بخشي از آن مهم است. هدف از معاينه ارتوپدي ارزيابي بيمار از نظر وجود يا عدم وجود بيماري و شناسايي علت ايجاد آن است. معاينه ارتوپدي شامل اخذ تاريخچه، مشاهده راه رفتن، تحليل و ارزيابي گام و معاينه باليني بيمار مي باشد. قبل از شروع معاينه باليني، سابقه لنگش، تشخيص و درمان هاي قبلي و ميزان تأثير آنها، وجود هر بيماري سيستميك ديگر و رژيم غذايي بايد ثبت شود. همچنين زمان شروع و علل احتمالي لنگش و زمان پيشرفت آن، به تشخيص بهتر كمك مي كند. مشاهده راه رفتن بيمار با سرعت هاي مختلف و از جهت هاي متفاوت بسيار مهم است. مشاهده بالا و پايين رفتن بيمار از پله و سطح شيب دار نيز مي تواند مفيد باشد. درك حركت و راه رفتن براي تشخيص بسياري از مشكلات اسكلتي عضلاني و عصبي ضروري است. قبل از هر گونه معاينه ارتوپدي يا عصبي، ارزيابي راه رفتن بايد انجام شود. ارزيابي راه رفتن مي تواند براي روشن ساختن اين نكته كه كدام اندام تحت تاثير قرار گرفته، مفيد باشد. در نهايت اقدام به انجام معاينه باليني ارتوپدي در حيوان مي شود. در اين مقاله به نحوه معاينه باليني سيستماتيك در اندام حركتي خلفي پرداخته مي شود.