تثبيت كننده هاي اسكلتي خارجي در دام كوچك

تثبيت كننده هاي اسكلتي خارجي به عنوان يك از روش هاي جراحي ارتوپدي هستند كه براي درمان شكستگي هاي باز يا بسته در استخوان هاي بلند، جوش دادن مفاصل، افزايش طول استخوان و ناهنجاري هاي مادرزادي استفاده مي شوند. تثبيت كننده اسكلتي خارجي وسيله اي است كه در خارج عضو قرار داده مي شود و با استفاده از پين هايي كه در قطعات شكسته استخوان قرار مي دهند شكستگي را جا انداخته و بي حركت مي نمايند و سپس وضعيت پين ها را با اتصال به يك چهارجوب و با استفاده از پيچ و مهره هايي ثابت مي كنند و بدين ترتيب قطعات شكسته در امتداد صحيح خود ثابت مي شوند. اگر چه فيكساتور ها از لحاظ ظاهري و بيومكانيكي در طول زمان بسيار تغيير كرده اند اما داراي اصول و كاركرد يكساني هستند. به گونه اي كه اين فيكساتور ها از يك پين يا سيم هاي نازك از جنس استيل ضد زنگ تشكيل شده اند كه داخل پوست فرو رفته و به استخوان مي رسد. اين فيكساتور ها بر اساس ساختار هندسي پيكره و قالب انواع مختلفي دارند كه شامل فيكساتور هاي خطي، دايره اي و هيبريدي مي باشد. ساده ترين و پركاربرد ترين نوع فيكساتور هاي اسكلتي خارجي، فيكساتور هاي خطي هستند. استفاده از اين روش ها نسبت به روش هاي ديگر داراي مزايايي از جمله پايداركردن شكستگي استخوان با فاصله از محل صدمه، عدم وجود گچ، حركت راحت بيمار، دخالت مفصل به ميزان كم مي باشد. شل شدن زودرس پين ها، شايع ترين عارضه است كه سبب درد، التهاب و ترشح از مجراي پين مي شود. اين فيكساتورها يك مدل درماني چندوجهي و موثر است، اما نياز به مراقبت دقيق در طول دوره درمان دارد. قبل از تصميم گيري براي استفاده از فيكساتورهاي خارجي، بايد امكان رعايت دستورالعمل هاي مراقبت پس از عمل توسط صاحبان بيمار و حيوانات خانگي در نظر گرفته شود. در اين مقاله به بررسي انواع فيكساتور هاي اسكلتي خارجي و مديريت آنها بعد از جراحي و عوارض آن پرداخته مي شود.