مروري بر كاربردهاي هوش مصنوعي در پيش‌بيني رخداد و تشخيص بيماري‌ها در دامپزشكي: چالش‌ها و تكنيك‌ها

تشخيص زودهنگام بيماري‌ها، يكي از هدف‌هاي اصلي دستگاه‌هاي بهداشتي و سلامت است. اين تشخيص به‌موقع مي‌تواند از آسيب‌هاي بالقوه‌ي بيماري‌ها بكاهد. اهميت اين مسأله در دامپزشكي به‌سبب تلفيق آن با هدف‌هاي اقتصادي نيز چندين برابر مي‌شود. بنابراين وجود يك رويكرد پيش‌بيني‌كننده براي تشخيص زودهنگام بيماري‌ها ضروري است. اين رويكرد بايد مبتني بر شواهد بوده و از دقت بالايي برخوردار باشد. هم‌چنين بايد از نظر اقتصادي نيز صرفه‌ي بالايي داشته باشد. هوش مصنوعي توانايي يك كامپيوتر يا ربات كنترل‌شده توسط كامپيوتر براي انجام كارهايي است كه معمولاً توسط انسان انجام مي‌شود و به هوش و تشخيص انسان نياز دارد. ظهور تكنيك‌هاي هوش مصنوعي و يادگيري ماشين در دنياي امروز، موجب بهبود عملكردهاي موجود در سامانه‌هاي مراقبتي و بهداشتي شده است، به‌طوري كه با به‌كارگيري اين تكنولوژي، پيشرفت چشم‌گيري در رويه‌هاي پيش‌بيني رخداد و تشخيص بيماري‌ها، مديريت و بهداشت در سطح كلان و ... شده است. هم‌چنين نوع بيماري قابل تشخيص، مي‌تواند بسيار گسترده باشد و هرنوع بيماري‌اي كه داراي داده‌ي قابل پردازش با الگوريتم‌هاي هوش مصنوعي باشد، مي‌تواند توسط مدل آموزش داده‌شده تشخيص داده شود، اما صحت تشخيص با توجه به شاخص‌هاي بيماري و داده‌ي جمع‌آوري‌شده و مواردي مانند اين متفاوت خواهد بود. در اين مقاله به مهم‌ترين كاربردهاي هوش مصنوعي در دامپزشكي اشاره خواهد شد و به‌طور كلي، اين كاربردها در حوزه‌هاي گوناگوني مانند تشخيص بيماري‌هاي شايع، تشخيص تفريقي، پيش‌بيني رخداد بيماري‌ها، تكنيك‌هاي تصويربرداري تشخيصي دامپزشكي، كلينيكال پاتولوژي دامپزشكي و ... مورد بررسي قرار خواهند گرفت. علاوه بر اين به چالش‌هاي موجود در اين زمينه نيز اشاره خواهد شد. اين مقاله مروري بر مطالعه‌هاي موجود در اين زمينه است.