تأثير چسبندگي بين لايه‌اي در پيش‌بيني شكست خستگي قطعات ساخته‌شده با پرينت سه‌بعدي

امروزه استفاده از توليد افزودني يا به عبارتي پرينت سه بعدي در صنايع مختلف ازجمله حوزه پزشكي رشد چشم‌گيري داشته است كه از به روز ترين كاربرد هاي آن در اين حوزه توليد ايمپلنت هاي بين مهره اي است. نظر به تأثير بسيار زياد چسبندگي بين لايه‌اي در عمر نهايي قطعات ساخته‌ شده به روش پرينت سه‌بعدي، در اين مطالعه، با استفاده از تحليل اجزا محدود براي پيش‌بيني شكست خستگي در ايمپلنت مهره پايين كمر ساخته ‌شده توسط پرينتر سه‌بعدي مورد مطالعه قرار گرفته است. در اين راستا با استفاده از روش لايه نشاني ذوبي، چندين نمونه قطعات استاندارد آزمون كشش و مهره پايين كمر ساخته ‌شده است و آزمايش‌هاي استحكام مكانيكي انجام مي‌گردد. ماده مورد استفاده شده جهت انجام اين تحقيق، ماده اوليه پلي لاكتيك اسيد است كه با اين ماده در دو راستاي افقي و عمودي قطعات نمونه استاندارد كشش و خستگي با مشخصات ضخامت لايه 0/3 ميلي‌متر، قطر نازل 0/4 ميلي‌متر ، زاويه پرينت 45-/45 و سرعت ساخت 20 ميلي ‌متر بر ثانيه پرينت شده‌اند. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه راستاي پرينت قطعات بسيار در عمر خستگي قطعات مؤثر بوده و مدل اجزاي محدود مورد استفاده با دقت قابل قبولي عمر خستگي قطعات را پيش‌بيني مي‌كند.