تأثير نگراني‌ها و ترس از تصوير بدن در دوران نوجواني: بررسي ارتباط خودكارآمدي اجتماعي و ترس از تصوير بدن

هدف تصوير بدن، ساختاري چندوجهي است كه در طي چند دهه اخير موضوع بسياري از پژوهش‌ها در‌زمينه روان‌شناسي و اجتماعي بوده است. در اين پژوهش، رابطه بين خودكارآمدي اجتماعي و ترس از تصوير بدني در دانش‌آموزان دختر بررسي شده است.روش ها اين پژوهش مقطعي، به‌صورت توصيفي‌همبستگي انجام شد. نمونه پژوهش، ۱۱۷ دانش‌آموز دختر دوره متوسطه از دبيرستان‌هاي شهر كوار در سال تحصيلي 1395 - 1396 بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. پرسش‌نامه‌هاي خودكارآمدي اجتماعي و ترس از تصوير بدن از آن‌ها جمع‌آوري شد. با استفاده از آزمون همبستگي اسپيرمن و تحليل رگرسيون خطي چندگانه با نرم‌افزار SPSS نسخه 26، داده‌ها تجزيه و تحليل شدند. يافته ها يافته‌ها نشان داد رشته رياضي با فراواني 33/3 درصد و رشته علوم تجربي و ادبيات و علوم انساني هر‌يك با فراواني 32/5 و 34/2 درصد حجم نمونه آماري پژوهش را تشكيل دادند. نتايج ضريب همبستگي اسپيرمن نشان داد بين ترس از تصوير بدن و خودكارآمدي اجتماعي دانش‌آموزان همبستگي بسيار قوي و به‌صورت معكوس و معني‌دار وجود دارد (P 0/001). نتيجه گيري باتوجه‌به نتايج پيشنهاد مي‌شود در برنامه‌هاي آموزشي و تربيتي براي دانش‌آموزان دختر، به اصول و مفاهيم مورد تأكيد در افزايش خودكارآمدي، نحوه استفاده از ابزارهاي علمي و كاربردي براي ارتقاي فرايندها و همچنين برنامه‌هاي آموزشي تخصصي براي دانش‌آموزان، والدين و معلمان توجه شود. اين برنامه‌ها مي‌توانند به كاهش ترس از تصوير بدني و افزايش خودكارآمدي اجتماعي دانش‌آموزان دختر كمك كنند.