واكاوي مبتني بر اصول نوشهرسازي در محلات شهري با استفاده از تكنيك رتبه‌بندي براساس تشابه به حل ايده‌آل(مطالعه موردي: كلانشهر رشت)

مقدمه:  يكي از مسائل اصلي در شهرهاي امروز، افول كيفيت محيطي در محله‌هاي شهري است.  در پاسخ به اين مسئله در سال 1980، جنبش نوشهرگرايي مطرح شد.  اين جنبش بسيار سريع در بسياري از كشورها مورد بررسي و در برنامه‌ريزي شهري، مورد استفاده قرار گرفت.هدف:  هدف اصلي از انجام اين پژوهش بررسي ميزان انطباق محله‌هاي شهر رشت با اصول نوشهرگرايي بود.روش شناسي:  در اين زمينه 15 شاخص انتخاب شد.  براي گردآوري اطلاعات نيز از نقشه كاربري زمين و همچنين تكنيك پرسشنامه استفاده شد.  تحليل اطلاعات نيز با استفاده از مدل تاپسيس انجام شد.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  محلات شهري كلانشهر رشت مي باشد.يافته ها و بحث:  منطقه شماره 2 كه در واقع بافت تاريخي و محله‌هاي دروني شهر رشت را شامل مي‌شوند با نمره ميانگين 0.466 نسبت به ساير مناطق از انطباق بيشتري با اصول نوشهرگرايي برخوردار هستند. منطقه سه و در واقع مناطق دربرگيرنده نواحي و محلات شرقي شهر رشت، با نمره ميانگين 0.345 در رتبه دوم قرار گرفت. نهايتاً مناطق چهار، يك و پنج به ترتيب در رتبه هاي سوم تا پنجم قرار گرفتند.نتيجه گيري:  نمره ميانگين نهايي براي شهر رشت نيز برابر با 0.342 برآورد شد. از آنجا كه امتيازات مدل تاپسيس بين صفر تا 1 است، مي توان گفت به طور كلي محلات شهر رشت از انطباق بسيار پاييني با اصول نوشهرگرايي دارند. در پايان پژوهش نيز پيشنهاداتي همچون جلوگيري از افزايش تراكم ساختماني در محدوده ساختمان هاي با ارزش و تاريخي، تقويت حمل و نقل عمومي، حفظ و تقويت فضاهاي باز عمومي و سبز، افزايش تراكم ساختماني بهينه در ساخت و سازهاي نوين، افزايش كيفيت پياده روها و افزايش ايمني و امنيت عابران پياده براي بهبود وضعيت محله‌هاي شهر رشت براساس اصول نوشهرگرايي ارائه شد.