بررسي اثرات مولفه هاي تاب آوري شهري در پدافند غير عامل(مطالعه موردي:شهر سيرجان)

مقدمه:  پدافند غير عامل و تاب‌آوري جوامع از ديدگاه علوم‌شهري به مفهوم توان آمادگي براي مقاومت در برابر شرايط اضطراري مي باشد.هدف:  اهداف اختصاصي پژوهش حاضر شامل - بررسي ميزان همبستگي ابعاد تاب آوري و پدافند غير عامل؛ بررسي وضعيت تاب آوري وابعاد آن در سطح خانوارهاي مورد مطالعه و بررسي اثرات مستقيم و غير مستقيم ابعاد تاب آوري در پدافند غير عامل مي باشد.روش شناسي:  پژوهش حاضر از نظر نوع تحقيق كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي و تحليلي، روش گردآوري اطلاعات كتابخانه‌اي و ميداني(مشاهده و پرسشنامه) و جامعه آماري تحقيق حاضر كليه  خانوارهاي شهر سيرجان مي باشد. حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 384 نفر مشخص گرديد. روايي متغيرهاي تحقيق از نظرات و كارشناسان متخصص در برنامه ريزي شهري استفاده شده است و پايايي پرسشنامه  با استفاده از آلفاي كرونباخ 0.75 محاسبه شده است. روش تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از آمار توصيفي(ميانگين و توزيع فراواني) و آماري استنباطي در محيط اس پي اس اس صورت گرفته است.قلمرو جغرافيايي پژوهش:  قلمرو جغرافيايي‌ شهر سيرجان مي‌باشد‌.يافته ها و بحث: نتايج تحقيق حاصل از  آزمون تي تك نمونه اي حاصل از آن شد كه بين ابعاد تاب آوري شهري و پدافند غير عامل رابطه مستقيمي وجود دارد. همچنين نتايج حاصل از رگرسيون و تحليل مسير حاصل از آن شد كه بعد كالبدي بيشترين تاثير و بعد زيست محيطي كمترين تاثير در پدافند غير عامل داشته است.نتيجه گيري: بنابراين مي توان گفت كه در مناطقي كه در  بروز سانحه مستعد تلفات جاني و مالي بسيار هستند؛ نيازمند اقدام سريع در راستاي تاب‌آورسازي هستند.