شناسايي عوامل موثر بر تقويت كارآفريني جمعي در بخش كشاورزي

مقدمه: كارآفريني جمعي اقدامي ساختاريافته و مشاركتي براي تقويت رفتار كارآفرينانه است كه خود به بهبود كيفيت نيروي انساني كمك مي كند و همچنين به رفع بسياري از موانع پيش روي فرآيندهاي كارآفريني به ويژه در بخش كشاورزي كمك مي كند. هدف اصلي اين پژوهش شناسايي عوامل مؤثر بر كارآفريني جمعي در بخش كشاورزي بود.براي دستيابي به اهداف تحقيق از روش تحقيق كيفي استفاده شد. براي جمع آوري داده ها از مصاحبه نيمه ساختاري استفاده شد. داده ها با استفاده از فرآيند كدگذاري سه سطحي (كدگذاري باز، محوري و انتخابي) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. جامعه مورد مطالعه متشكل از اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه رازي گروه كارآفريني و گروه ترويج و آموزش كشاورزي، همچنين مديران و كارآفرينان بخش كشاورزي براساس روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي بودكه 16 نفر با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند تا رسيدن به اشباع نظري به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. يافته اين مطالعه نشان داد كه عوامل بسياري بر تقويت كارآفريني جمعي در بخش كشاورزي موثر است كه در اين ميان هشت عامل: اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، آموزشي، حقوقي، فيزيولوژيكي، اجتماعي- فرهنگي و ارتباطي. در اين ميان تاثير پذيري بيشتري دارند. همچنين نتايج مطالعه حاضر، نشان داد كه مؤلفه‌هاي شناسايي شده نقش غيرقابل انكاري در توسعه مهارت‌هاي كارآفريني جمعي در بين كشاورزان دارند. در پايان در راستاي شناسايي عوامل موثر بر تقويت كارآفريني جمعي پيشنهادهايي كاربردي ارائه گرديد.