طراحي مدل ساختاري تفسيري راهكارهاي بهبود مستمر عملكرد مدارس ابتدايي سما

هدف: هدف اين پژوهش طراحي مدل ساختاري تفسيري راهكارهاي بهبود مستمر عملكرد مدارس ابتدايي سما با رويكرد مدل‌سازي ساختاري تفسيري بود. پژوهش حاضر از نوع آميخته (كيفي و كمي) است. در فاز اول روش تحقيق كيفي با استفاده از تحليل مضمون و در فاز دوم روش كمي بر اساس مدل‌سازي ساختاري تفسيري انجام گرفت. جامعه آماري در هر دو بخش كيفي و كمي با توجه به خبره محور بودن رويكرد مدل‌سازي ساختاري تفسيري، خبرگان تشكيل دادند كه شامل اعضاي هيئت‌علمي رشته مديريت آموزشي بودند. همچنين ازنظرات مديران ستادي سما، مديران مدارس سما، معلمان و مربيان مدارس سما و دانش‌آموزان استفاده شد. ابزار اندازه‌گيري در بخش كيفي مصاحبه نيمه ساختاريافته و در بخش كمي، پرسشنامه بود. روايي و پايايي داده‌ها مورد تأييد قرار گرفت. از دو روش تحليل مضمون (نرم‌افزار مكس كيودي‌اي) و مدل‌سازي ساختاري تفسيري (ISM) (نرم‌افزار اكسل) براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها استفاده‌شده است. 5 مضمون اصلي براي راهكارهاي بهبود مستمر عملكرد مدارس ابتدايي سما شناسايي‌شده است. امكانات و تجهيزات در خوشه پيوندي قرارگرفته‌اند يعني بر ساير عوامل تأثيرگذارند و از ساير عوامل نيز تأثير مي‌گيرند؛ مديران و مديريتي در خوشه مستقل قرار دارند يعني بر عوامل ديگر تأثير زياد دارد و عوامل ديگر بر آن تأثير اندكي دارد و معلمان و برنامه‌ها در خوشه وابسته قرارگرفته‌اند يعني متأثر از عوامل ديگر هستند و بر ديگر عوامل تأثير اندكي دارند.