عوامل تغذيه‌اي موثر بر پيشرفت پيش ديابت به ديابت نوع 2 يا برگشت آن به حالت قندخون طبيعي: يك مطالعه مروري

پيش ديابت كه با اختلال گلوكز ناشتا، يا اختلال تحمل گلوكز و يا تركيب هر دو شناخته مي‌شود؛ در حدود 30 درصد افراد در سنين ميانسالي را تحت تاثير قرار مي‌دهد. پيش ديابت با افزايش خطر بروز ديابت نوع 2، بيماري هاي قلبي عروقي و مرگ و مير همراه است. عوامل احتمالي تاثيرگذار بر فرآيند پيشرفت يا برگشت پيش ديابت كمتر شناخته شده است. مطالعه حاضر با هدف مروري بر مطالعات مشاهده اي و كارآزمايي باليني كه به بررسي عوامل تغذيه اي مرتبط و موثر بر پيشرفت پيش ديابت به ديابت نوع 2، يا برگشت به حالت قندخون طبيعي پرداخته اند، انجام شد. نتايج مطالعات مشاهده اي بر احتمال اثرات محافظتي مصرف لبنيات، ميوه و سبزيجات، و پيروي از رژيم هاي غذايي سالم از جمله رژيم مديترانه اي و رژيم‌هاي غذايي با نمايه گليسمي پايين در پيشگيري از پيشرفت پيش ديابت و افزايش احتمال بازگشت به حالت طبيعي دلالت دارند. نتايج مطالعات كارآزمايي باليني نشان مي دهد در مقايسه با درمان هاي دارويي رايج، مداخلات شيوه زندگي؛ از جمله اصلاح رژيم غذايي و پيروي از الگوهاي غذايي سالم، در تاخير يا ممانعت از پيشرفت پيش ديابت به ديابت اثرگذاري برابر يا بيشتر، و پايدار دارند. اصلاح رژيم غذايي با تمركز بر كاهش دريافت انرژي، با هدف حداقل كاهش وزن به ميزان 5 درصد وزن اوليه بدن و نگهداشت وزن مطلوب، دريافت مقادير پروتئين و فيبر بالا، پيروي از رژيم هاي غذايي با نمايه گليسمي پايين و الگوي غذايي مديترانه‌اي، مي تواند خطر پيشرفت پيش ديابت را كاهش و شانس برگشت به حالت طبيعي را افزايش دهد.