واكاوي نقش بازي ‌هاي زن در مفهوم ‌سازي ‌هاي امام علي(ع)

بررسي خطبه ها و نامه ‌هاي نهج‌البلاغه نشانگر اين است كه امام علي عليه‌السلام افزون بر صدور حكم در خصوص زن، در فرايند انتقال معنا، براي ترسيم مفاهيم متعدد ذهني خود از شخصيت زن و ويژگي ‌هاي وي كمك گرفته است و كوشيده در گفتمان ‌هاي خود به پشتوانۀ دخالت ‌دهيِ آن شخصيت در حوزه معنايي مبدأ، مفاهيم مورد نظر خود را در حوزه معنايي مقصد عينيت بخشي و باورپذير نمايد و مخاطب خود را نسبت به ايده ‌ها و باورهاي خود متقاعد سازد. در پرتو دخالت دهي زن در فرايند معناسازي و تصويرسازي ‌هاي ادبي به واسطة آن شخصيت، پژوهش حاضر مي ‌كوشد با رويكرد كيفي و روش توصيفي – تحليلي به شناسايي، استخراج و تحليل آن دسته از پاره گفت هايي بپردازد كه سخنور در خطبه ‌ها و نامه ‌هاي خود براي تصويرسازي مفاهيم ذهني خود از وي و ويژگي هاي او بهره گرفته است. از نتايج اين تحقيق آن است كه صاحب گفتمان در فرايند يادشده، به‌قصد تغيير موقعيت فكري و عاطفي مخاطب، از شخصيت زن و صفات مرتبط با وي استفاده كرده است. ديگر اينكه زن در نمونه هاي مورد مطالعه، بيشتر در فضاي تيره دخالت داده شده و بار سنگين كنش ‌هاي منفي ديگران را بر دوش مي كشد.