مطالعه مفهوم اعتدال در نگاره«مرد شهري و روستايي» در سبحه ‏الابرار جامي با رويكرد ترامتني ژرار ژنت

نسخه هفت ‏اورنگ ابراهيم ميرزا از جمله نسخي است كه با حمايت حاكم وقت خراسان و در كارگاه‏ سلطنتي، مصورسازي و كتابت شده‏است. نگاره «مرد شهري و تاراج ميوه» كه برگرفته از حكايت «شهري و روستايي كه وي را به باغ خود برد» از عبدالرحمن جامي، توسط هنرمندان آن‌زمان، مصور شده‏است. در اين جستار، با خوانشي تطبيقي، شرح برگرفتگي و مطالعه آستانه‏هاي متن (دو جز ترامتنيت)، علاوه‏بر تفصيل لايه‏هاي معنايي متوني كه از ديگر متن‏ها زاده مي‏شوند، مبناي خلق نگاره تشريح خواهد شد؛ از همين‏رو، هدف پژوهش واكاوي متن نوشتاري و تصويري و هم‌چنين، خوانش بيش‏متني در هويدا ساختن تاثيرمتن آيات قرآن و تفاسير آن در تصويرگري نگاره مذكور است كه با بررسي پيرامتن‏هاي نگاره، تبيين جايگاه ابراهيم‏ ميرزا به‏‏عنوان حامي اثر ارايه خواهد شد. پژوهش حاضر، با استفاده از روش توصيفي-تطبيقي و با استفاده از منابع تاريخي و كتابخانه‏اي به اين پرسش مي‎پردازد كه، ارتباط ميان حامي نسخه هفت ‏اورنگ ابراهيم ميرزا و مفهوم اعتدال در نگاره مرد شهري و روستايي چيست. نتايج حاصل از پژوهش نشان ‏مي‏دهد كه، نگارگر ضمن وفاداري به متن اصلي -شعر جامي- از متون ديگر مانند آيات سوره انعام پيرامون اسراف و دستورالعمل قرآني در زمان برداشت محصول (حق‏حصاد) بهره برده كه اين موضوع با ترسيم شاهزاده صفوي در مركز نگاره و اشاره به اعتدال و ميانه‏روي در زمام‏داري حامي و سفارش‏دهنده اثر و عرض ارادت به ايشان در رابطه است.