تأثير استقلال شغلي و منزلت شغل و شاغل بر قانون شكني خيرخواهانه با نقش ميانجي‌گري جرأت‌ورزي

پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير استقلال شغلي و منزلت شغل و شاغل بر قانون شكني خيرخواهانه با نقش ميانجي‌گري جرأت ورزي در كاركنان دادگستري تبريز انجام گرفته است. اين پژوهش از منظر هدف، كاربردي و از حيث روش، توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري پژوهش كاركنان دادگستري تبريز كه در بازه زماني اول مرداد تا مهر سال 1400 مشغول بكار بودند، به تعداد 878 نفر است. حجم نمونه آماري با استفاده از رابطه كوكران 268 نفر برآورد و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. داده‌ها از طريق پرسشنامه جمع‌آوري شدند. به منظور اطمينان يافتن از وجود و يا عدم وجود رابطه علّي ميان متغيرهاي پژوهش و بررسي تناسب داده‌هاي مشاهده شده با مدل مفهومي پژوهش، فرضيه هاي پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاري آزمون شدند. در اين پژوهش از مدل‌يابي معادلات ساختاري و روش حداقل مربعات جزئي (PLS) جهت آزمون فرضيه ها و برازندگي مدل استفاده شده است. بررسي شاخص‌هاي برازش مدل حاكي از آن است كه مدل ساختاري پژوهش از وضعيت برازشي مناسبي برخوردار است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد استقلال شغلي و منزلت شغل و شاغل بر قانون شكني خيرخواهانه و جرأت ورزي تأثيري معنادار دارد. همچنين جرأت ورزي بر قانون شكني خيرخواهانه تأثيري معنادار دارد و جرأت ورزي در تأثير استقلال شغلي و منزلت شغل و شاغل بر قانون شكني خيرخواهانه نقش ميانجي ايفا مي كند.