آسيب‏ شناسي فقهي و حقوقي وقف‏نامه (مطالعۀ موردي، تأثير نيت اشتباه واقف در وقف‏نامۀ منتخب)

ازجمله‏ مشكلات وقف‌نامه‌ها كه در تنظيم متون آن‌ها دقت لازم و كافي انجام نشده، تناقض در بيان واقف مبني بر وقفيت ملك موقوفه با فروش اصل آن است. در نمونۀ مورد بررسي در اين جستار، واقف در ابتداي وقف‌نامه، ضمن اقدام به وقوف چند پلاك از مايملك خود، در ادامۀ آن نيت مي‌كند اصل برخي از رقبات موجود در پلاك وقفي به فروش برسد و درنهايت با درآمد حاصل از آن، بيمارستاني در ملك موقوفه احداث شود. در اين ميان، از يك سو بر‌اساس قوانين و شرع، امكان فروش رقبات موقوفه وجود ندارد و از سوي ديگر، چنانچه ارادۀ اين باشد كه به نيت واقف عمل شود، مي‌بايست قوانين را درنظر نگرفت و اصل رقبات موقوفه براي عمل به نيت واقف به فروش برسد. جستار حاضر در‌صدد بوده است با روش توصيفي ـ تحليلي، تعارض حاصل از مسئلۀ مذكور را از منظر حقوقي و فقهي مورد تطبيق و واكاوي قرار دهد و راهكارهاي لازم براي برون‌رفت از اين تعارض را ارائه دهد. ازجمله نتايج پژوهش اين است كه از موقوفات ديگر واقف و يا سايرين در اين موقوفه سرمايه‏گذاري شود و به نوعي با ايجاد سرمايه از موقوفه‏اي در موقوفۀ ديگر و از طريق مشاركت آن‌ها با هم در حل موضوع اقدام شود. همچنين استفتا از مراجع عظام تقليد و بهره‌گيري از نظريۀ وقف مالكيت، ازجمله موارد برون‌رفت از مشكل مذكور است.