بررسي رابطه عوامل زمينه‌اي با كيفيت زندگي در بيماران مبتلا به سرطان سر و گردن تحت راديوتراپي در بيمارستان امام خميني در سال 1402

مقدمه و هدف: مشكلات مربوط به دهان در حين و بعد از دوره راديوتراپي شايع است و بر كيفيت زندگي اثر مي‌گذارد. اين مطالعه براي تعيين رابطه عوامل زمينه‌اي با كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان در بيماران مبتلا به سرطان سر و گردن تحت راديوتراپي انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي – تحليلي و مقطعي بر روي 85 نفر از بيماران مبتلا به سرطان سر و گردن مراجعه‌كننده به مركز راديوتراپي انستيتو كانسر مجتمع بيمارستاني امام خميني(ره) تهران انجام گرفت. نمونه‌گيري به روش نمونه‌گيري در دسترس از فروردين تا خرداد 1402 انجام شد. اطلاعات دموگرافيك و اطلاعات مربوط به بيماري در ابتداي پرسشنامه بررسي شد. همچنين براي كيفيت زندگي وابسته به سلامت دهان پرسشنامه‌اي شامل 26 سوال براساس عوارض و علائم ايجاد شده به دنبال درمان راديوتراپي طراحي شد.يافته‌ها: بين سن، جنس، تحصيلات، سابقه مصرف سيگار و يا الكل، مصرف سيگار و يا الكل در زمان تكميل پرسشنامه‌‌ها، نوع ضايعه، هفته‌‌اي از دوره راديوتراپي كه پرسشنامه تكميل شده است، ناحيه ابتلا به ضايعه بدخيم و نمره پرسشنامه كيفيت زندگي رابطه معني داري وجود نداشت. (0/05 P) بين شغل، وضعيت تأهل، ابتلا به بيماري‌‌هاي زمينه‌‌اي و نمره پرسشنامه كيفيت زندگي رابطه معني داري وجود داشت. (0/05 P)نتيجه‌گيري: نتايج اين مقاله نشان‌دهنده كاهش كلي كيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان‌‌هاي سروگردن تحت راديوتراپي است.. افراد با وضعيت شغلي بهتر و افراد متأهل كيفيت زندگي بالاتري داشتند كه مي تواند به دليل شرايط مادي و عاطفي بهتر در اين افراد باشد. افراد مبتلا به بيماري هاي زمينه اي هم كيفيت زندگي بالاتري را گزارش كردند كه مي تواند به علت عادت به شرايط بيماري و شروع راديوتراپي با كيفيت زندگي پايين تر باشد. اين نتايج مي‌تواند در اجراي بهتر مراقبت‌‌ها و در فراهم كردن حمايت هاي لازم براي اين افراد، كمك‌كننده باشد.