تأملي بر مسئله هموستاتيك در طب سنتي و طب مدرن

با وجود انفكاك جدي طب مدرن و سنتي، مي توان در بين اين دو وجوه اشتراك قابل توجهي يافت. نگاه دو حوزه طب سنتي و مدرن به سيستم ايمني و وظايف آن، بحثي است كه در اين مقاله بدان پرداخته شده است. در طب سنتي به جهت نگاه ماكروسكوپي و حكمي–فلسفي به بدن انسان، سيستم ايمني يا طبيعت مدبّره وجودي مستقل و در عرض وجود نفس ناطقه دارد كه مهمترين وظيفه اش حفظ هماهنگي بدن (سلامتي) است. طبيعت مدبّره طبيب مستقيم بدن است كه طبابت را تحت ربوبيت حق تعالي انجام مي دهد. از آنجايي كه بيماري در اين طب وجودي مستقل ندارد، درنتيجه وظيفه دوم طبيعت مدبره كه مقابله با بيماري ها است، فرع وظيفه حفظ سلامتي است. در اين وظيفه طبيب خادم طبيعت مدبره است؛ اما در طب مدرن به جهت نگاه ميكروسكوپي و غلبه تفكر دارويني، اصل بر تنازع بقا است. بدن انسان به صورت دائمي مورد تهاجم مهاجمين است و صحنه جنگ دائمي است. بر اين اساس بيماري وجود دارد و سيستم ايمني وظيفه اصلي اش مبارزه با بيماري است و وظيفه تعادل بخشي در بدن فرع اين وظيفه خواهد بود. به نظر مي رسد با توجه به شواهد مستدل، بيماري وجودي نسبي داشته و نمي توان از وجود آن صرف نظر نمود. بر اين اساس احاله كاركرد طبيعت مدبره در مبارزه با بيماري ها به وظيفه حفظ تعادل قابل مناقشه است. از سوي ديگر ارجاع كاركرد سيستم ايمني در ايجاد هماهنگي و تعادل به مبارزه با بيماري ها در طب مدرن نيز با توجه به بيماري هاي اتوايمني قابل دفاع نخواهد بود.