تحليل محتواي قوانين موضوعه ورزش در جمهوري اسلامي ايران (1357-1400)

قوانين مجلس شوراي اسلامي درخصوص امور ورزش در فضاي سياسي كشور امري است كه در كنار نهادهاي اجرايي و ساختاريافته منسجم امروزي نقش‌آفريني مي‌كند. هدف اين پژوهش، تحليل محتواي كيفي قوانين موضوعه ورزش از سال 1357 تا 1400 است. تحليل محتواي كيفي با واكاوي مفاهيم و اصطلاحات در متن قوانين در پي استنباط و آشكار كردن الگوها و مضامين نهان آنها انجام گرفت. بدين‌‌منظور با نرم‌افزار MAXQDA 2020 كدگذاري، ترسيم نمودار و استخراج مقوله‌ها انجام شد. جامعه آماري پژوهش، قوانين و احكام قانوني مجلس طي دوره زماني مطرح شده بود و نمونه برابر با جامعه در نظر گرفته شد و 76 قانون و 383 حكم قانوني بررسي شد. نتايج پژوهش ۱۰ مقوله اصلي تشكيلاتي، ورزش همگاني، ورزش تربيتي، ورزش قهرماني، ورزش حرفه‌اي، توسعه حقوقي امور ورزش، توسعه فرهنگ ورزش، توسعه امكانات و زيرساخت‌ها، واگذاري تصدي‌گري و حمايت از ورزش را نشان داد. اين مقولات مدل توسعه ورزش كشور را از منظر قوانين مجلس قابل‌ترسيم مي‌سازد و حاكي از اين امر است كه ورزش در ابعاد گوناگون حاكميتي تسري دارد، به‌عبارتي قانونگذاري براي تحقق جايگاه متعالي ورزش از نظر محتوايي مناسب است، اما به‌دليل ناهماهنگي و بخشي‌نگري اركان حاكميتي اعم از نظارتي و اجرايي كه ناشي از تعارض منافع ذي‌نفعان داخلي آنها در حوزه ورزش است، اين مهم مغفول واقع شده است.