رابطه تعارض كار و خانواده، عدم تعادل كار و زندگي و استرس ناشي از كار با عملكرد كاركنان زنان متأهل در اندونزي: يك مطالعه مقطعي

اهداف ساختار خانواده با انتظارات اجتماعي متمايز مي شود. مردان مسئوليت كسب درآمدهاي اوليه را برعهده مي گيرند و زنان مسئوليت وظايف خانگي را برعهده دارند. در چند سال اخير عمدتاً در نتيجه افزايش تحصيلات، ساختار خانواده از خانواده هاي سنتي تك درآمدي به خانواده هاي دو درآمدي تغيير كرده است. اين مطالعه باهدف پر كردن اين شكاف ها صورتي از مشاركت نظري را مطرح مي كند. مواد و روش ها در اين مطالعه از يك رويكرد كمي با مدل سازي معادلات ساختاري (SEM) براي تجزيه وتحليل داده ها استفاده شد. نمونه اين تحقيق 404 كارگر زن در اندونزي است كه قبلاً ازدواج كرده اند. با استفاده از فرم هاي گوگل، پرسش نامه ها بين 404 پاسخ دهنده توزيع شد و با استفاده از برنامه SmartPLS نسخه 3 مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. يافته ها نتايج نشان مي دهد كه تعارض كار و خانواده تأثير معناداري بر استرس كاري دارد (0/000=P)، عدم تعادل بين كار و زندگي تأثير قابل توجهي بر استرس كاري دارد (0/000=P)، تعارض كار و خانواده به طور مستقيم بر عملكرد كاركنان تأثير نمي گذارد (0/0690=P)، عدم تعادل كار و زندگي مستقيماً بر عملكرد كاركنان تأثير نمي گذارد (0/137=P)، استرس كاري بر عملكرد كاركنان تأثير مي گذارد (0/003=P). نتيجه گيري مطابق يافته هاي مطالعه، حمايت هاي سازماني و مديريتي بايد به طور مؤثرتري در خدمت كمك به كاركنان براي دستيابي به تعادل مؤثر بين اولويت هاي كاري و زندگي خانوادگي قرار بگيرد.