مداخله گروهي مبتني بر شفقت بر اهمال‌كاري تحصيلي، اضطراب و كيفيت زندگي در دانشجويان: مطالعه با پيگيري 3 ماهه

اهداف به تعويق انداختن كار يكي از مسائل مهم در دانشجويان است و با مشكلات روان‌شناختي مختلفي همراه است. اين مطالعه با هدف بررسي اثربخشي مداخله گروهي مبتني بر شفقت بر ميزان اهمال‌كاري، اضطراب و كيفيت زندگي دانشجويان انجام شد. مواد و روش ها اين پژوهش يك مطالعه تجربي از نوع كارآزمايي باليني است. شركت‌كنندگان 40 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي ايران بودند كه به روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. پس از كسب رضايت آگاهانه، پرسش‌نامه جمعيت‌شناختي، پرسش‌نامه اهمال‌كاري تحصيلي و مقياس افسردگي، اضطراب و استرس-21سؤلي و شاخص بهزيستي شخصي‌-‌بزرگسالان قبل، بلافاصله بعد و 3 ماه پس از پايان دوره تكميل شد. گروه آزمايش 8 جلسه 120 دقيقه‌اي درمان گروهي متمركز بر شفقت را هفته‌اي يك بار دريافت كردند و گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكردند. داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس اندازه‌گيري‌هاي مكرر تحليل شدند. يافته ها در متغير اهمال‌كاري، تفاوت معني‌داري بين ميانگين آماده شدن براي تكاليف و تمايل به تغيير تعلل‌ورزي افراد در زمان‌هاي مختلف ارزيابي وجود ندارد، اما اثر تعامل زمان و گروه سطح معني‌داري كوچك‌تر از 0/05 دارد، بنابراين تفاوت معني‌داري بين ميانگين آماده شدن براي تكاليف گروه آزمايش و كنترل در زمان‌هاي مختلف ارزيابي وجود دارد (F=4/439, P=0/043). اندازه اثر 0/115 بيانگر اثر متوسطي است. همچنين تفاوت معني‌داري بين تمايل به تغيير تعلل‌ورزي گروه آزمايش و كنترل در زمان‌هاي مختلف ارزيابي وجود دارد (F=8/348, P=0/007). اندازه اثر 0/197 بيانگر اثر متوسطي است. همچنين، تفاوت معني‌داري بين ميانگين اضطراب (F=35/62, P=0/000) و كيفيت زندگي (F=14/57, P=0/001) گروه آزمايش و كنترل در زمان‌هاي مختلف ارزيابي وجود دارد و اندازه اثر بيانگر اثر نيرومندي است.  نتيجه گيري مداخله مبتني بر شفقت‌ گروهي مي‌تواند به‌عنوان درماني كارآمد و مؤثر در كار با دانشجويان مورد استفاده قرار گيرد، اما مطالعات بيشتري براي بررسي ساير متغيرها و مقايسه آن با ساير درمان هاي مبتني بر شواهد موردنياز است.