آزمون مدل علي موفقيت ورزشي بر اساس سيستم‌هاي مغزي-رفتاري با ميانجي‌گري ابعاد سرشت و منش در ورزشكاران: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: كسب موفقيت ورزشي براي ورزشكاران علاوه بر آمادگي جسماني به آيتم هاي ديگري چون شرايط روان شناختي مطلوب وابسته است. از اين رو هدف پژوهش حاضر، آزمون مدل علي موفقيت ورزشي بر اساس سيستم هاي مغزي-رفتاري با ميانجي گري ابعاد سرشت و منش در ورزشكاران شهر اهواز بود.مواد و روش ها: مطالعه حاضر توصيفي از نوع مدل يابي معادلات ساختاري است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه ورزشكاران شهر اهواز در سال 1402 بودند كه از ميان آن ها 254 نفر به‌صورت هدف مند به‌عنوان گروه نمونه از بين ورزشكاران حاضر در باشگاه هاي ورزشي شهر اهواز انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري پژوهش حاضر مقياس موفقيت ورزشي (Mousavi و Vaez Mousavi، 2015)، پرسش نامه سيستم‌هاي مغزي-رفتاري (Carver و White، ١٩٩٤) و پرسش نامه سرشت و منش (Cloninger و همكاران، 1993) بودند. داده‎ها با استفاده از روش تحليل معادلات ساختاري تجزيه‌وتحليل شد. يافته ها: نتايج تحليل داده ها نشان داد مدل نهايي برازنده داده ها است. رابطه بين سيستم فعال ساز رفتاري و ابعاد سرشتي شخصيت با موفقيت ورزشي، مثبت (0.05 P) و رابطه بين سيستم بازداري رفتاري و موفقيت ورزشي، منفي و معني‌دار بود (0.05 P). هم چنين، رابطه غيرمستقيم بين سيستم بازداري رفتاري و موفقيت ورزشي با ميانجي گري ابعاد سرشت و منش، معني‌دار نبود (0.05 P). در مقابل، رابطه غيرمستقيم بين سيستم فعال ساز رفتاري و موفقيت ورزشي با ميانجي گري بعد سرشتي شخصيت، معني‌دار بود (0.05 P).نتيجه‌گيري: سيستم فعال ساز و بازداري رفتاري و ابعاد سرشتي و منشي شخصيت مي توانند در رشد و موفقيت ورزشي ورزشكاران مؤثر باشند و روان شناسان ورزشي مي توانند به اين نكته توجه نمايند.