بررسي ميزان رضايت مدرسين دانشكده‌هاي پيراپزشكي، پرستاري مامايي، بهداشت و دندان‌پزشكي دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان نسبت به آموزش مجازي در زمان همه‌گيري كوويد-19 در سال 1399-1400: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: آموزش مجازي در دوران همه‌گيري كوويد-19 رونق يافته است. اين مطالعه به منظور تعيين ميزان رضايت مدرسين دانشكده‏هاي پيراپزشكي، پرستاري مامايي، بهداشت و دندان‌پزشكي دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان نسبت به آموزش مجازي در زمان همه‌گيري كوويد-19 در سال 1399-1400 اجرا شد.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي، جمعيت مورد پژوهش شامل 100 نفر از مدرسيني بود كه در سال تحصيلي 1400-1399 در دانشكده‌هاي مورد مطالعه تدريس مي‏كرده‌اند. ابزار جمع‏آوري اطلاعات پرسش‏نامه محقق ساخته‌اي بود كه پس از تدوين توسط حداقل 10 نفر از متخصصين در زمينه آموزش و با استفاده از شاخص‏هاي نسبت روايي محتوايي (Content validity ratio; CVR) و‌ شاخص روايي محتوايي (Content validity index; CVI) مورد بررسي قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل، آناليز واريانس يك‌طرفه و آزمون تعقيبي Tukey آناليز شدند.يافته‌‌‌ها: 41 نفر (41 درصد) از مدرسين بيان كردند كه آموزش مجازي را بعد از همه‌گيري كوويد-19 ادامه مي‌دهند، 89 نفر (89 درصد) سرعت اينترنت را مهم‌ترين مشكل آموزش مجازي مي‌دانستند. ميانگين نمره رضايت‌مندي در گروه سني 30 تا 40 سال و سابقه تدريس كم‌تر از 5 سال و مرتبه علمي استاد به‌طور معني‌داري بيش از ميانگين نمره ساير گروه‌ها بود (0.05 P).نتيجه‌‌گيري: يافته‌هاي مطالعه حاضر نشان داد كه رضايت‌مندي كلي مدرسين از آموزش مجازي در سطح متوسطي قرار دارد. از ديدگاه مدرسين برخي ابعاد آموزش مجازي از جمله سطح تعامل با دانشجو، ارائه و دريافت بازخورد و ارزيابي تكويني و تجمعي دانشجو نياز به ارتقاء دارد. از اين رو ارتقاء زيرساخت‌ها و توانمندسازي مدرسين جهت بهبود كيفيت آموزش مجازي ضروري به نظر مي‌رسد.