رابطه تمايز‌يافتگي، واكنش سوگ و سبك‌هاي اسنادي با آشفتگي روان‌شناختي در مادران سرپرست خانواده: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: تحمل مشكلات زندگي در مادران سرپرست خانواده به دليل سبك زندگي متفاوت‌شان منجر به برخي عوارض روان‌شناختي و جسمي مي‌شود. پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه بين تمايز‌يافتگي، واكنش سوگ و سبك‌هاي اسنادي با آشفتگي روان‌شناختي در مادران سرپرست خانواده بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع توصيفي ‌است. جامعه آماري شامل تمامي مادران سرپرست خانواده ساكن شهر قم در سال 1402 بود و به روش نمونه‌گيري در دسترس از ارگان‌هاي كميته امداد امام خميني(ره)، آموزش و پرورش و مراكز بهزيستي، 200 نفر انتخاب شدند. مادران از طريق پرسش نامه‌هاي تمايز‌يافتگي خود (Differentiation of Self Inventory; DSI-46)، آثار سوگ (Hogan Grief Reaction Checklist; HGRC)، سبك‌هاي اسنادي (Attributional Style Questionnaire; ASQ) و آشفتگي روان‌شناختي (Depression, Anxiety, Stress Scale-21; DASS-21) ارزيابي شده و داده‌ها با آزمون همبستگي Pearson و رگرسيون خطي چندگانه تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ضريب همبستگي بين تمايز‌يافتگي (0.39-=r)، اسناد مثبت (0.16-=r) و رشد شخصي (0.38-=r) با آشفتگي روان‌شناختي همبستگي معكوس و معنادار و درماندگي ناشي از سوگ (0.84=r) با آشفتگي روان‌شناختي همبستگي مستقيم و معنادار وجود ‌دارد (0.01 P). نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد تمايز‌يافتگي، واكنش به سوگ و سبك‌هاي اسنادي مي‌توانند پيش‌بيني كننده آشفتگي روان‌شناختي مادران سرپرست خانواده باشند. به‌نظر مي‌رسد با مشاوره پس از رويدادهاي تروماتيك مانند مرگ يا طلاق، اين زنان آشفتگي‌هاي روان‌شناختي كمتري را تجربه خواهند كرد.