ارزشيابي سطح دانش دانشجويان رشته علوم تربيتي از مباني تعليم و تربيت: يك زمينه يابي عرضي-مقطعي

گرچه علوم تربيتي يك علم مستقل است، اما اين قلمرو علمي همواره از مفاهيم، روشها، يافته ها و رويكردهاي ديگر قلمروهاي دانش مانند  فلسفه، روانشناسي، جامعه شناسي و تاريخ بهره مند شده است، ديسيپلينهايي كه آنها را به عنوان مباني تعليم و تربيت مي شناسيم. مطالعه حاضر با هدف سنجش و مقايسه سطح دانش دانشجويان رشته علوم تربيتي درباره مباني تعليم و تربيت با استفاده از يك طرح زمينه يابي عرضي-مقطعي و با مشاركت 281 دانشجوي شاغل به تحصيل در سالهاي اول تا چهارم دوره كارشناسي رشته علوم تربيتي اجرا شده است. شركت كنندگان در پژوهش از طريق يك آزمون چهارگزينه اي 96 سؤالي (12 پرسش براي هر يك از مباني هشتگانه تربيت) با ميانگين نمره روايي محتوايي 72/06  و پايايي 0/77 مورد سنجش قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه سطح عملكرد دانشجويان هم در كل آزمون و هم در هريك از مباني هشتگانه تربيت از حد ميانگين (نمره 10) پايين تر است. بالاترين نمرات كسب شده به ترتيب به مباني اقتصادي، روان شناختي، جامعه شناختي و تاريخي و پايين ترين آنها به ترتيب به مباني فناورانه، فلسفي، زيست شناختي و هنري تعلق داشت. همچنين، نتايج نشان داد كه به تناسب افزايش سنوات تحصيل، ميانگين نمرات دانشجويان از مباني تعليم و تربيت به طور معناداري افزايش پيدا مي كند. در مجموع، بر اساس نتايج اين پژوهش توصيه مي شود كه گسترش درك دانشجويان رشته علوم تربيتي از مفهوم تربيت به عنوان يك رشته علمي و مباني هشتگانه تعليم و تربيت در كانون توجه برنامه ريزان درسي رشته علوم تربيتي قرار گيرد.