ارائه الگويي از اثر معيارهاي گزارش حسابرسي و ويژگي هاي شركتي بر تاخير در گزارش حسابرسي با توجه به معادلات ساختاري

كارآيي گزارش ‌گري مالي به عنوان يكي از ويژگي‌هاي مهم در كيفيت گزارش‌ گري ساليانه محسوب مي‌شود. كارآيي گزارش‌گري مالي معمولاً در به موقع بودن اطلاعات كه از اجزاي ويژگي كيفي اطلاعات است، مستتر مي‌شود. با افزايش تأخير، مفيد بودن اطلاعات افشا شده توسط شركت‌ها كاهش مي‌يابد. هدف تحقيق حاضر ارائه الگويي از اثر معيارهاي گزارش حسابرسي و ويژگي هاي شركتي بر تاخير در گزارش حسابرسي با توجه به معادلات ساختاري در شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مي‌باشد. متغير مستقل اين پژوهش معيارهاي گزارش حسابرسي و ويژگي هاي شركتي و متغير وابسته تاخير در گزارش حسابرسي مي‌باشد. روش پژوهش از نوع پژوهش هاي كاربردي و همبستگي است. داده ها مربوط به 148 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زماني 1390 الي 1397 و با استفاده از نرم‌افزار استاتا نسخه 12، اس پي اس اس و اسمارت پي ال اس تجزيه و تحليل شده است. روش گردآوري داده‌ها از نرم‌افزار رهاورد نوين مي‌باشد و همچنين فرضيه‌ها نيز بر اساس آزمون رگرسيون خطي چند متغيره، معادلات ساختاري مورد آزمون قرار گرفته‌اند. بر اساس نتايج حاصل از آزمون فرضيه‌ها، بيانگر اين امر بوده كه معيارهاي گزارش حسابرسي (اظهارنظر حسابرس، تاخير در گزارش حسابرسي سال قبل، ريسك گزارشدهي و استقلال حسابرس ) بر تاخير در گزارش حسابرسي تاثير معناداري دارد، و همچنين ويژگي هاي شركتي (درماندگي مالي ، اندازه شركت ، خبرهاي خوب بد، كيفيت افشا و شاخص سهام شناور) بر تاخير در گزارش حسابرسي تاثير معناداري دارد.