بررسي ميزان تأثير آموزش نظريه محور بر خودمراقبتي سالمندان شهر ايلام

مقدمه: هدف اين مطالعه تعيين تأثير آموزش نظريه محور بر رفتار هاي خود مراقبتي در زمينه بيماري هاي تنفسي در سالمندان شهر ايلام بود.مواد و روش كار: مطالعه در دو بخش توصيفي و نيمه تجربي در سالمندان شهر ايلام اجرا شد. نمونه ها با روش تصادفي انتخاب شدند. در بخش توصيفي ۲۰۰ و در بخش نيمه تجربي ۱۴۰ نفر در دو گروه آزمون و شاهد در مطالعه شركت كردند. مداخله آموزشي طي يك ماه و به صورت آموزش مجازي انجام شد. داده ها مداخله در دو مرحله به فاصله دو ماه و با استفاده از پرسشنامه روا و پايا و با روش مصاحبه تلفني جمع آوري شده و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: نتايج مرحله توصيفي نشان داد كه منافع درك شده و خودكارآمدي، قويترين سازه هاي پيش بيني كننده رفتار خودمراقبتي در سالمندان شهر ايلام هستند و نتايج مرحله تجربي نشان داد كه پيش از مداخله، اختلاف معنادار بين گروه هاي آزمون و شاهد در سازه هاي الگوي اعتقاد بهداشتي و رفتار مشاهده نمي شود؛ درحالي كه پس از مداخله آموزشي در همه متغيرها در گروه آزمون نسبت به گروه كنترل و نسبت به پيش از مداخله تفاوت معنادار بود.نتيجه‌گيري: از آنجا كه الگوي اعتقاد بهداشتي توانست رفتار خودمراقبتي پيشگيري كننده از عفونت هاي تنفسي نظير كوويد-۱۹ در سالمندان شهر ايلام را پيش بيني كند؛ طراحي مداخلات آموزشي با استفاده از الگوي اعتقاد بهداشتي، براي ارتقاء خودمراقبتي سالمندان در زمينه بيماري هاي تنفسي به ويژه كوويد ۱۹ قابل توصيه است.