توسعه الگوي پيشايندي مالكيت روانشناختي نسبت به مقاصد گردشگري: تحليل مضمون

مقدمه: مالكيت روانشناختي در بازاريابي مقصد و فعاليت هاي برندينگ نقش دارد و منجر به افزايش جذابيت مقصد شده است. هدف اين مقاله شناسايي پيشايندهاي مالكيت روانشناختي گردشگران نسبت به مقاصد گردشگري است.داده و روش: در اين پژوهش از روش آميخته استفاده شده است. در مرحله اول عوامل مؤثر بر مالكيت روانشناختي گردشگران نسبت به مقصد گردشگري از طريق مصاحبه عميق با خبرگان (شامل اساتيد دانشگاه و مديران و متخصصين در صنعت گردشگري) شناسايي گرديد. روش نمونه گيري كيفي هدفمند و گلوله برفي بود. مصاحبه با 10 نفر از خبرگان انجام شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل تم استفاده شد. سپس، يك پيمايش كمي به وسيله پرسشنامه بين 384 نفر از گردشگران شهرهاي گردشگري بزرگ ايران (از جمله يزد، تهران، اصفهان، مشهد و شيراز ) انجام گرفت. روش نمونه گيري كمي با توجه به نامحدود بودن جامعه آماري، نمونه گيري در دسترس بود. براي بررسي اعتبار مدل از تحليل عاملي تأييدي و مدل سازي معادلات ساختاري استفاده شد.يافته‌ها: يافته ها نشان داد عوامل مؤثر بر مالكيت روانشناختي گردشگران شامل تصوير مقصد، عامل اجتماعي فرهنگي، زيست محيطي، اقتصادي، مديريتي، زمينه اي، بازاريابي و جاذبه است. بر اساس نتايج بخش كمي اعتبار مدل مفهومي تأييد شد.نتيجه‌گيري: در اين تحقيق عوامل مؤثر بر مالكيت رواني گردشگران نسبت به مقصد گردشگري شناسايي شده است. اين يافته ها كاربردهاي نظري و عملي زيادي براي سياست گذاران و برنامه ريزان در حوزه گردشگري خواهد داشت.