طراحي بهينه و مدل‌سازي عددي توربين بادي بدون پره

هدف اصلي مقاله حاضر، شبيه‌سازي عددي برداشت انرژي آيروالاستيك از نوسانات ناشي از جريان عبوري از يك تير مركب عمودي انعطاف‌پذير نصب شده بر كف قرار گرفته در امتداد يك استوانه صلب با سطح مقطع دايروي، به عنوان يك پيكربندي ساده از توربين‌هاي بدون پره، مي‌باشد.  مكانيزم اصلي برداشت انرژي در اين سيستم برمبناي تكه‌ مواد پيزوالكتريك چسبانده شده در ريشه تير الاستيك مي باشد. همچنين، شبيه‌سازي و تعيين پارامترهاي اصلي آئروالاستيك سيستم از طريق يك حل‌گر عددي كوپله سازه- سيال گذرا دو سويه بر مبناي روش ديناميك سيالات و جامدات محاسباتي  مد نظر مي‌باشد . نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه كاهش جرم استوانه از 20g به 5g، افزايش ضخامت ورق از 0.5mm به 0.8mm و افزايش مدول يانگ از 50GPa به 80GPa مي تواند به ترتيب تا 90%، 70% و 90% باعث بهبود بيشينه برداشت انرژي در ناحيه قفل شدگي گردد.