اثر نانو ذرات دي اكسيد سيليسيم (SiO2) بر ويژگي‌هاي فتوسنتزي و فلورسانس كلروفيل پنج رقم زيتون در شرايط تنش شوري

پارامترهاي فلورسانس و محتواي كلروفيل از مهمترين فاكتورها براي تعيين ظرفيت فتوسنتزي در طول زندگي گياهان مي‌باشد. در اين پژوهش اثر نانو ذرات دي‌اكسيد سيلسيم بر ويژگي‌هاي محتواي نسبي آب برگ، پايداري غشاي ياخته‌اي، رنگدانه‌‌هاي فتوسنتزي و كاركرد فتوسيستم II در شرايط تنش شوري كلريد سديم در پنج رقم زيتون به صورت گلداني مورد بررسي قرار گرفت. دو رقم زيتون (كرونيكي و كنسرواليا به‌ترتيب به‌عنوان شاهد مقاوم و حساس به شوري) و سه نژادگان‌ (ديره، كلاه فرج و شيراز) در مرحله رويشي در دو سطح شوري (صفر و 150 ميلي‌مولار) كلريد سديم و سه سطح نانوذرات دي اكسيد سيليسيم (صفر، 1 و 2 ميلي‌مولار) بررسي شدند. نتايج نشان داد كه در تمامي ارقام مورد بررسي، در تيمار شوري كلريد سديم، پايداري غشا و محتواي نسبي آب برگ كاهش يافت. در مقابل استفاده از نانو ذرات دي اكسيد سيلسيم سبب افزايش محتواي نسبي آب برگ، پايداري غشاي ياخته‌اي و مقدار رنگدانه‌‌هاي فتوسنتزي در هر دو شرايط شاهد و تنش شوري گرديد. نژادگان‌ شيراز به دليل برتري در بيشتر صفات مرتبط با تحمل به شوري در مقايسه با ساير رقم‌ها، تحمل بيشتري نسبت به شوري كلريد سديم داشت. در مجموع مي‌توان نتيجه گرفت كه تنش شوري سبب كاهش محتواي رنگدانه‌‌هاي فتوسنتزي، محتواي نسبي آب برگ، پايداري غشاي ياخته‌اي و همچنين عملكرد فتوسيستم II شد و نانو ذرات دي‌اكسيد سيلسيم سبب بهبود اين صفات گرديد. به‌نظر مي‌رسد كاربرد دي‌اكسيد سيلسيم در غلظت 2 ميلي‌مولار سبب كاهش اثرات مخرب تنش شوري كلريد سديم در ارقام مورد مطالعه زيتون مي‌شود.