تحليل روند زماني تغييرات پارامترهاي كيفيت آب زيرزميني (مطالعه موردي: آبخوان فتح آباد)

يكي از مهم ترين شاخص هاي ارزيابي طرح هاي تغذيه مصنوعي بررسي تأثير آن ها بر كيفيت منابع آب زيرزميني مي باشد. هدف اصلي از پژوهش حاضر، بررسي روند تغييرات زماني پارامترهاي كيفيت آب زيرزميني با استفاده از آزمون من- كندال در سطح اطمينان 95 درصد و شيب سن مي باشد. بدين منظور از اطلاعات پارامترهاي كيفي 17 چاه كشاورزي با دوره ي آماري 19 ساله (1400- 1382) در محدوده ي آبخوان فتح آباد استفاده شد. بر اساس اطلاعات موجود، داده‌هاي پارامترهاي كلسيم، كربنات، منيزيم، سديم، كلر، كل جامدات محلول و شوري استخراج گرديد. چاه‌ها بر اساس موقعيت قرارگيري و جهت آبراهه هاي گذري از سايت هاي تغذيه مصنوعي به دو گروه شاهد و تحت‌تأثير طبقه‌بندي شد. نتايج حاصل از روند خطي نشان داد كه كل جامدات محلول و كلسيم در دوره اول (1390-1382) با شيب زياد در حال كاهش بوده اما در دوره دوم (1400-1391) و با گذشت چندسال تأثيرپذيري كاهش پيدا كرده اما همچنان با شيبي ملايم در حال كاهش هست. فاكتور بي‌كربنات و منيزيم در دوره اول روندي افزايشي داشته‌اند كه در دوره دوم منيزيم به سمت شيب منفي و كاهش رفته اما بي‌كربنات با شيبي بيشتر از دوره اول، روندي افزايشي را دنبال مي‌كند. در مورد ديگر فاكتورها مانند شوري، كلر، سديم روندها تقريباً مشابه به يكديگر مي‌باشد. با توجه به بررسي‌هاي روند زماني فاكتورهاي مختلف و رونديابي كل آبخوان، فاكتور بي‌كربنات كه روندي مثبت داشته اما ساير فاكتورها داراي روند كاهشي و فاقد روند بوده كه بيان‌گر تأثير مثبت طرح هاي تغذيه مصنوعي بر كنترل فاكتورهاي كيفي مي‌باشد. اين بدين‌معني است كه نفوذ آب سيل از طريق اين پروژه‌ها توانسته وضعيت تمام فاكتورها به استثناي بي‌كربنات را بهبود ببخشد اما گذر زمان تأثيرات متفاوتي را بر نحوه و ميزان تأثيرگذاري گذاشته كه نياز به بررسي‌هاي دقيق‌تر دارد.