تحليل ساختارهاي جامعه‌ي ايران؛ در دوران معاصر

پژوهش مزبور يك پژوهش كمي است كه با روش پيمايش انجام شده است. در اين پژوهش، هدف آن بود تا با رتبه‌بندي ساختارهاي مختلف جامعه‌ي ايران، و رتبه‌بندي شاخص‌هاي آن‌ها، اولويت هر كدام را در ميزان توسعه‌نيافتگي جامعه‌ي ايران نشان دهيم؛ كه نتايج ذيل حاصل آمد: مقايسه‌ي ميانگين رتبه‌ها بر اساس آزمون فريدمن نشان مي‌دهد كه مهم‌ترين شاخص‌هاي توسعه نيافتگي از نظر افراد مورد مطالعه، به ترتيب ساختار اجتماعي5.89، ساختار فرهنگي5.06، ساختار جغرافيايي3.27، ساختار اقتصادي3.09، ساختار حقوقي2.29 و ساختار سياسي1.40 مي‌باشد. همچنين در بين شاخص هاي ساختار اجتماعي به ترتيب پارتي‌بازي و رانت خواري7.83، فردگرايي6.31، سنتي و محافظه‌كار بودن6.26،انتقادناپذيري6.18، بي‌تفاوت بودن6.14، در بين شاخص‌هاي ساختار فرهنگي به ترتيب قوم‌گرا بودن افراد 6.96، دروغگو، حسود، رياكار و متملق بودن 6.64، بيگانگي با تاريخ 6.33، در بين شاخص هاي ساختار جغرافيايي به ترتيب تحريم‌هاي خارجي4.02،دخالت بيگانه‌گان3.64،موقعيت استراتژيك3.52، حملات بيگانه‌گان3.49، در بين شاخص‌هاي ساختار اقتصادي به ترتيب عدم رشد فن‌آوري و پيشرفت صنعتي5.18، عدم تحصيلات عمومي رايگان4.99، عدم درآمد كافي4.34، عدم رشد اقتصادي3.57، را در ميزان توسعه‌نيافتگي جامعه ايران ايفاء نموده اند.