لزوم تحول در نظام مسئوليت دولتها در پرتو تسليحات نوين نظامي

زمينه و هدف: به طور كلي، ظهور ارزش ها در جامعه ي جهاني (صلح، حقوق بشر، تعيين سرنوشت مردم و...) از آنچنان اهميت جهاني برخوردار شده كه از سوي دولت ها در تعاملات و مناسبات قابل‌عدول تلقي نمي شوند؛ لذا، به باور بسياري از دولت ها منجر شده است كه واكنش به تخلفات شديد از چنين ارزش هايي، به ناچار از آنچه در واكنش به تخلفات مرتبط به ارتباطات حقوقي دوجانبه صورت مي گيرد، شديدتر است. به همين دليل، تصور شده است كه اين واكنش و عكس العمل، در مقايسه با عكس العمل هاي دوجانبه و خصوصي به مسئوليت معمولي، بايد جنبه ي عمومي و دسته جمعي داشته باشد.روش: اين مقاله به روش تحليلي-توصيفي نگارش يافته است.يافته ها و نتايج: رويه ي مربوط به واكنش به تخلفات شديد و گسترده ي حقوق بشر نشان داده كه در ديگر حوزه‌ها نيز، واكنش هاي شديد به تخلفات، مجاز هستند. از اين رو، نگارنده در تحقيق حاضر سعي بر آن دارد تا با پيشنهاد ايجاد تعهدات مضاعف براي دولت هاي دارنده تسليحات نوين نظامي و به تبع آن، درنظرگرفتن مسئوليت مشدد، راه توسل به فريب و بهانه جويي در كاربرد اين سلاح ها بسته شده و پاسخگويي دولتِ به كارگيرنده، به نحو مطلوبي براي ساير دولت ها تضمين شود.