ابعاد خروج از عضويت ديوان‌ كيفري بين‌المللي و تبعات آن

زمينه و هدف: موفقيت در سياست عدم همكاري دول ‌آفريقايي با ديوان ‌كيفري بين‌المللي، منتهي به تصويب استراتژي اتحاديه ‌آفريقا بر خروج جمعي دول عضو آن از ديوان ‌كيفري بين‌المللي شده است. برخي از دول ‌آفريقايي به صدور اعلاميۀ خروج از عضويت به استناد مادۀ 127 اساسنامه متوسل شده‌اند. اين رويكرد به زعم دول ‌آفريقايي موفقيت‌آميز و منجر به ناديده گرفتن سياست كيفري بين‌المللي شده است. روش: بررسي انتقادي سير، ابعاد و نتايج اين واقعۀ نوظهور در عرصۀ حقوق بين‌الملل كيفري حائز اهميت و با اتكا به روش توصيفي و تحليلي از اهداف و موضوع اين نوشتار است. سوال اصلي پژوهش اين است كه ابعاد خروج دول ‌آفريقايي از عضويت در اساسنامۀ ديوان ‌كيفري بين‌المللي و تبعات آن چيست؟ يافته‌ها و نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه خروج از عضويت در اساسنامه واجد تبعات منفي براي ديوان كيفري و دولت متقاضي است. خروج از عضويت در اساسنامه باعث بروز ناهماهنگي و نامتوازن شدن سياست كيفري داخلي دولت متقاضي با سياست كيفري بين‌المللي آن مي‌شود، در حالي‌كه هيچ فايده‌اي هم براي آن دربرندارد. بر اين اساس، دولت‌هاي متقاضي خروج از عضويت به اهداف اصلي مدنظر از توسل به استراتژي خروج نائل نشده‌اند، هرچند كه اعلاميۀ دولت بروندي پس از يك ‌سال انتظار منتهي به خروج قطعي آن از عضويت در اساسنامه هم شده است.