بررسي تأثير حفاظتي EGCG بر صدمات كروموزومي ناشي از تيمار با نيكل بر رده‌ سلولي HFF انساني با استفاده از آزمون ميكرونوكلئوس در سلول‌هاي دو هسته‌اي

نيكل از جمله فلزات سنگيني است كه به‌دليل كاربرد وسيع در صنايع به‌طور گسترده در طبيعت پيرامون ما يافت مي‌شود. صدمات كروموزومي ناشي از نيكل به توانايي آن در ايجاد گونه‌هاي فعال اكسيژن نسبت داده مي‌شود. امروزه استفاده از تركيبات گياهي جهت جلوگيري از صدمات كروموزومي ناشي از اين عوامل به‌طور گسترده‌اي رايج شده است. چاي سبز با داشتن انواعي از تركيبات پلي‌فنول خصوصاً اپيگالوكاتچينگالات (EGCG) كه مي‌تواند به‌عنوان يك نوشيدني رايج استفاده‌ روزمره داشته باشد، گزينه‌ مناسبي براي محافظت در برابر فلزات سنگين از جمله نيكل است. در اين تحقيق تأثير سه غلظت 10، 20 و 30 ميلي‌مولار EGCG بر صدمات كروموزومي ناشي از تيمار رده‌ سلولي  HFFبا غلظت‌هاي 0/2، 0/5 و 0/7 ميلي‌مولار از نيكل با كمك آزمون ميكرونوكلئوس در سلول‌هاي دو هسته‌اي مورد بررسي قرار گرفت. در غلظت‌هاي مختلف، نيكل توانست فراواني سلول‌هاي دو هسته‌اي داراي ميكرونوكلئوس كه بيانگر صدمات كروموزومي هستند، را به‌شكل معني‌داري نسبت به تيمار كنترل افزايش دهد. در حالي‌كه، در تمام غلظت‌هاي ذكر شده، EGCG توانست به شكل وابسته به غلظت، باعث كاهش فراواني اين سلول‌ها گردد. نتايج نشان داد كه EGCG قادر به كاهش اثرات كلاستوژنتيك نيكل در شرايط برون تني است. در غلظت‌هاي بالاتر اين توانايي افزايش مي‌يابد. با توجه به توانايي آنتي‌اكسيداني EGCG مي‌توان نتيجه گرفت كه نيكل بيشتر صدمات كروموزومي خود را با افزايش ميزان گونه‌هاي فعال اكسيژن القاء مي‌كند.