ارزيابي پيامدهاي توسعه‌ مبتني بر حمل و نقل همگاني (TOD) در اطراف ايستگاه متروي ميدان وليعصر تهران، با تأكيد بر پيامدهاي محيط‌ زيستي

هدف پژوهش حاضر، ارزيابي پيامدهاي توسعه‌ مبتني بر حمل و نقل همگاني در اطراف ايستگاه متروي ميدان وليعصر تهران، با تأكيد بر پيامدهاي محيط‌زيستي است. روش تحقيق مبتني بر روش توصيفي-تحليلي بوده است. در گردآوري داده‌ها از هر دو شيوه‌ اسنادي و پيمايشي استفاده شده است. در تحليل اطلاعات از روش‌هاي كمي و كيفي بهره‌گيري به‌عمل آمده، به‌طوري كه براساس روش كمي، از آزمون‌هاي آماري توصيفي و استنباطي؛ اعم از ميانگين‌گيري، تحليل واريانس (ANOVA)، آماره‌ لوين و آزمون همبستگي گاما استفاده شده است. در روش‌هاي كيفي نيز از تحليل روند بهره‌گيري به‌عمل آمده است. جامعه‌ آماري شامل شهروندان محلي بوده است. روايي داده‌ها براساس روايي سازه؛ و پايايي پرسشنامه نيز براساس آلفاي كرونباخ انجام شد. يافته‌ها نشان داد كه بيشترين ابعاد متأثر از اجراي طرح مربوط به بعد اقتصادي (با ميانگين 65/4%) و كمترين آن مربوط به بعد نهادي-حقوقي (با ميانگين 53/8%) است. برآوردها نشان مي‌دهد كه پيامدهاي  مثبت اجراي طرح در آينده، براساس مقياس طيف ليكرت، در حد زياد خواهد بود. نتايج تحليل واريانس (ANOVA)، نشان مي‌دهد كه سطح معني‌داري آزمون لوين بيشتر از 0/05 است. در نتيجه فرض برابري واريانس‌ها در ابعاد مختلف تأييد مي‌شود. همچنين براساس نتايج آزمون گاما، سطح معني‌داري بالاي 0/05 بوده است، در نتيجه، هيچ اختلاف معني‌داري از نظر اعتقاد شهروندان به مؤثر بودن اجراي طرح در محدوده‌ مورد مطالعه وجود ندارد.